Menningar-Bakki * Viðhalda og efla þjóðlega menningararfleið til sjávar og sveita*
-------- Alþýðuhúsið á Eyrarbakka - Vinir alþýðunnar - Á undan sinni framtíð --- "Stærra í hugum okkar en við sjálfir gerum okkur grein fyrir" ---

29.04.2013 20:46

Steingrímur Sigurðsson fæddur 29. apríl 1925

Mynd úr gagnasafni Morgunblaðsins

Steingrímur Sigurðsson, listmálari.

 

Steingrímur Sigurðsson 

 

Steingrímur fæddist á Akureyri 29. apríl 1925 og ólst þar upp.

Foreldrar hans voru Sigurður Guðmundsson, skólameistari á Akureyri, og k.h., Halldóra Ólafsdóttir húsfreyja.

Systkini Steingríms: Örlygur listmálari, faðir Sigurðar myndlistarmanns, Ólafur, fyrrv. yfirlæknir á Akureyri, Guðmundur Ingvi hrl, og Þórunn húsfreyja.

Sigurður var sonur Guðmundar, b. í Mjóadal Erlendssonar, dbrm. í Tungunesi Pálmasonar, bróður Jóns, afa Jóns Pálmasonar, alþingisforseta á Akri, Jóns Leifs tónskálds og Jóns Kaldal ljósmyndara. Móðir Sigurðar var Ingibjörg Sigurðardóttir.

Halldóra var dóttir Ólafs, pr. í Kálfholti Finnssonar, og Þórunnar Ólafsdóttur, b. í Mýrarhúsum á Seltjarnarnesi Guðmundssonar.

Steingrímur var í námi í University College í Nottingham á Englandi 1946-47, í námi í ensku og enskum bókmenntum í Leeds University 1947-48 og sótti bókmenntatíma í norrænudeild HÍ 1948-49, en hann varð cand.phil. frá HÍ 1949. Auk þess dvaldi hann við nám í St. Peter's Hall í Oxford sumarið 1956 og í Edinborg 1959.

Steingrímur kenndi íslensku í MA 1944-46, við Gagnfræðaskólann við Lindargötu 1949-50, kenndi ensku og teikningu í MA 1954-60 og var blaðamaður á Tímanum 1948. Hann var ritstjóri og útgefandi tímaritsins Líf og list 1950-52 og stundaði blaðamennsku og ritstörf í Reykjavík 1961-66 en hann hafði myndlist að aðalstarfi frá 1967.

Steingrímur hélt meira en 70 málverkasýningar heima og erlendis. Hann samdi nokkrar smásögur og skáldsögur, skrifaði ýmislegt í blöð og tímarit, s.s. fjölda afmælis- og minningargreina og þýddi m.a. Dagur í lífi Ivans Denisovitchs eftir A. Solzhenitsyn, útg. í Rvík 1983.

Steingrímur var hressilegur og skemmtilegur í viðkynningu, víðlesinn og sjálfstæður í skoðunum en gat verið svolítið gassafenginn – lengst af svolítið dæmigerður bóhem.

Steingrímur lést 21. apríl 2000

 

Elfar Guðni Þórðarson, listmákari á Stokkseyri, segir frá sambandinu við Steingrím Sigurðsson, listmálara

Hvað varð til þess að ég byrjaði að mála.

 
Hvað varð til þess að ég byrjaði að mála myndir ?  Það er nú saga að segja frá því. 
Kannski var þetta undirliggjandi, ég bara gerði mér ekki grein fyrir því fyrr en upp úr 1972.  Þá kom hann Steingrímur Sigurðsson í Roðgúl á Stokkseyri. 
 
En áður en ég segi frá Steingrími í Roðgúl þá verð ég að minnast á hann Gunnar Gestsson í Sandvík á Stokkseyri sem fæddur var 12. október 1913.  Ég kenni hann við Sandvík því þar átti hann heima í mörg ár.  Þangað fór maður að láta klippa sig, Gunnar var klippari góður og gríðarlega flinkur málari og málaði mjög fallegar myndir.  Maður fékk að berja þær augum þegar maður fór að láta klippa sig.  Þá sýndi Gunnar mér það sem hann var að mála í það og það skiptið.  Alltaf fundust mér myndirnar vera fallegar og maður skildi ekki alveg hvernig það væri hægt að gera svona myndir.  Kannski langaði mig að prófa en lagði ekki í það, því að svona myndir gæti maður aldrei málað.  Samt man ég eftir að hafa prófað að mála með vatnslitum en það var mjög lítið og ræfilslegt.  Ég man líka eftir því ef maður kafar djúpt í hugann að ég gerði myndir úr trjáberki þar hreyfst ég að frænda mínum honum Arthúri Ólafssyni eða Grími myndlistarmanni eins og hann kallaði sig, en hann bjó í Svíþjóð í mörg ár.  Hefði ég gjarnan viljað kynnast honum meira en hann lést fyrir nokkrum árum.  Það var til lítil mynd eftir Arthús á mínu heimili gerð úr tré og vatnslitum og notað silfurberg með.  Ég held að áhrifin frá þessari mynd hafi komið fram í myndunum sem ég gerði úr trjáberkinum og eitthvað held ég að ég hafi málað með vatnslitum líka en allt var þetta frekar máttlaust og ég hélt bara áfram á sjónum. 
 
En aftur að Steingrími St. Th. Sigurðssyni í Roðgúl.  Hann kom eins og stormsveipur inn í frekar rólegt samfélag sem Stokkseyri var.  Ég var á þessum tíma að vinna við smíðar í frystihúsinu, og einn daginn sá ég þennan nýja mann í Roðgúl vera að mála úti og það gekk mikið á.  Ég var nú frekar feiminn og heimóttarlegur en eitthvað gaf ég mig að honum því mig langaði að sjá hvað hann væri að gera, og hvernig myndir hann málaði.  Það er skemmst frá því að segja að þetta fannst mér eitthvað skrítið, mikið af litum út um allt og allt var þetta gert með tilþrifum.  Kannski fannst mér þetta ekki nógu gott eða flott og akkúrat á þessum tímapunkti ákvað ég að prófa að mála mynd. 
Ég fór til Steingríms og spurði hann hvaða liti hann notaði og sagðist hann nota acryl liti sem væri hægt að blanda með vatni.  Ég bögglaðist til að skrifa heitið á litunum á lokið á smíðatösku sem ég var með ACRYL. 
Og svo fór ég til Reykjavíkur og keypti liti og upp frá því var ekki aftur snúið.  Áður en ég segi meira frá því þá verður það að koma skýrt fram að á þessum tímapunkti skynjaði ég ekki þetta litaflæði og tilfinninguna sem Steingrímur lagði í sínar myndir. 
Þegar ég fór að átta mig á þessu öllu saman þá sá ég að þarna voru margar stórkostlegar myndir sem voru gerðar með tilþrifum og tilfinningu og voru myndirnar svolítið eins og Steingrímur sjálfur miklar tilfinningar og kraftur.

 

Elfar Guðni Þórðarson við stærstu mynd sem hann hefur málað. Brennið þið vitar í Lista- og menningarverstöðinni Hólmaröst á Stokkseyri

 

Skráð af: Menningar-Staður