Menningar-Bakki * Viðhalda og efla þjóðlega menningararfleið til sjávar og sveita*
-------- Alþýðuhúsið á Eyrarbakka - Vinir alþýðunnar - Á undan sinni framtíð --- "Stærra í hugum okkar en við sjálfir gerum okkur grein fyrir" ---

13.04.2019 10:06

Jón Helgason - Fæddur 4. okt. 1931- Dáinn 2. apríl 2019 - Minning

 



Jón Helgason (1931 - 2019).

 

 

Jón Helgason

 

 

- Fæddur 4. okt. 1931- Dáinn 2. apríl 2019 - Minning

 

 

Jón Helga­son fædd­ist í Segl­búðum 4. októ­ber 1931. Hann lést á hjúkr­un­ar­heim­il­inu Klaust­ur­hól­um á Kirkju­bæj­arklaustri 2. apríl 2019.

 

For­eldr­ar hans voru Helgi Jóns­son, f. 1894, d. 1949, og Gyðríður Páls­dótt­ir, f. 1897, d. 1994.

Syst­ur Jóns voru:

Mar­grét, f. 1922, d. 2010, gift Er­lendi Ein­ars­syni, f. 1921, d. 2002, Ólöf, f. 1924, d. 1990, gift Birni Berg­steini Björns­syni, f. 1918, d. 1986, og Ásdís, f. 1929, d. 2015, gift Ein­ari Hauki Ásgríms­syni, f. 1929, d. 1989. Hinn 25. nóv­em­ber 1961 kvænt­ist hann Guðrúnu Þor­kels­dótt­ur, f. 21. apríl 1929. For­eldr­ar henn­ar voru Sig­urður Þorkell Sig­urðsson, f. 1897, d. 1965, og Bjarney Bjarna­dótt­ir, f. 1901, d. 1981, bú­sett í Reykja­vík. Bróðir Guðrún­ar var Sig­urður, f. 1930, d. 2015.

Börn Jóns og Guðrún­ar eru:

Helga, f. 1968, maki Þór­ar­inn Bjarna­son, f. 1953, dótt­ir þeirra er Bjarney, f. 1997, börn Helgu og stjúp­börn Þór­ar­ins eru: Jón Rún­ar Helga­son, f. 1986, maki hans er Sophia Nell Wass­er­mann, f. 1991, Sig­ur­björg Helga­dótt­ir, f. 1988, en hún á son­inn Ró­bert Jack Brynj­ars­son, f. 2015, og Guðmund­ur Helga­son, f. 1990, maki hans er Yrsa Stellu­dótt­ir, f. 1990. Bjarni Þorkell, f. 1973, kvænt­ur Grétu Rún Árna­dótt­ur, f. 1977, börn þeirra eru: Odd­ur Ingi, f. 2000, og Dúna Björg, f. 2010. Björn Sæv­ar Ein­ars­son, f. 1962, kvænt­ur Guðrúnu Mörtu Torfa­dótt­ur, f. 1949, börn henn­ar og stjúp­börn Björns eru: Ástríður Hösk­ulds­dótt­ir, f. 1970, Torfi Hösk­ulds­son, f. 1973, og Nína Hösk­ulds­dótt­ir, f. 1978.

 

Jón ólst upp í Segl­búðum í Land­broti og stundaði síðan nám við Mennta­skól­ann í Reykja­vík, þaðan sem hann út­skrifaðist sem stúd­ent 1950. Hann stóð fyr­ir búi móður sinn­ar í Segl­búðum að námi loknu og var bóndi þar frá 1959 til árs­ins 1980. Stunda­kenn­ari við ung­linga­skól­ann á Kirkju­bæj­arklaustri 1966-1970. Í hrepps­nefnd 1966-1986, þar af odd­viti í 10 ár. Starfaði mikið að fé­lags- og hags­muna­mál­um bænda og var m.a. formaður Búnaðarfé­lags Íslands 1991-1995. Var kos­inn á þing 1974 fyr­ir Fram­sókn­ar­flokk­inn í Suður­lands­kjör­dæmi og sat á þingi óslitið til árs­ins 1995. Land­búnaðar-, dóms- og kirkju­málaráðherra 1983-1987 og land­búnaðarráðherra 1987-1988 og for­seti sam­einaðs Alþing­is 1979-1983.

 

Sem þingmaður beitti Jón sér mest í land­búnaðar­mál­um og hags­muna­mál­um lands­byggðar­inn­ar. Bind­ind­is­mál voru hon­um mjög hug­leik­in og lét hann að sér kveða í þeim efn­um bæði á Alþingi og utan þess. Hann sinnti líka nokkuð alþjóðastarfi á veg­um þings­ins. Var for­seti kirkjuþings frá ár­inu 1997 til árs­ins 2006. Einnig var Jón formaður Land­vernd­ar frá 1997-2001.

 

Hér hef­ur verið stiklað á stóru af þeim fjöl­mörg­um trúnaðar­störf­um sem Jón tók að sér bæði fyr­ir heima­hérað sitt og á landsvísu, hvort sem var á op­in­ber­um vett­vangi, í stjórn­um fyr­ir­tækja sem og frjáls­um fé­laga­sam­tök­um.

 

Útför Jóns verður gerð frá Prests­bakka­kirkju á Síðu í dag, 13. apríl 2019, klukk­an 13.

______________________________________________________________________________________

Minningarorð Guðna Ágústssonar


Jón Helga­son var eft­ir­minni­leg­ur maður, hann var hóg­vær, vinnu­sam­ur og í raun­inni laus við alla þá at­hygl­is­sýki sem ein­kenn­ir marga stjórn­mála­menn um heim all­an.

 

Jón var Skaft­fell­ing­ur í húð og hár. Þessi ungi pilt­ur þótti óvenju­skýr og var send­ur mennta­veg­inn í MR. Námið sótt­ist vel og hann varð stúd­ent 1950 en faðir hans lést um þær mund­ir á besta aldri lífs­ins þannig að Jón hvarf heim og stóð fyr­ir bú­inu í Segl­búðum með móður sinni næstu tíu árin og tók svo við bú­inu með Guðrúnu sinni. Eng­inn veit hvert for­sjón­in hefði leitt hinn gáfaða pilt frá Segl­búðum hefðu ör­laganorn­irn­ar ekki gripið svo grimmi­lega inní líf fjöl­skyld­unn­ar. En skyld­an kallaði hann heim að hinu glæsi­lega búi og hann tók upp merki föður síns og yrkti jörðina og ræktaði fal­legt sauðfé. Jón hefði átt gott með að sækja lang­skóla­nám, sterk­ust þótti mér stærðfræðin og glögg­ur skiln­ing­ur að setja sig inn í flók­in mál.

 

Skaft­fell­ing­ar eru gömlu vatna­menn­irn­ir sem þekktu vaðið á fljót­inu. Jón vald­ist til allra for­yst­u­starfa í sveit sinni og héraði. Nafn hans kom upp 1974 eft­ir að nokkr­ar deil­ur urðu um hver skyldi skipa annað þing­sæti flokks­ins í kjör­dæm­inu. Jón tók þing­mennsk­una al­var­lega og þótti strax glögg­skyggn og þótt ræðan væri hvorki há­vær eða lituð sterk­um lit­um þá hl­ustuðu menn. Ef vanda bar að hönd­um í flokkn­um eða þing­inu þótti strax gott að fela Jóni að leita lausna. Og þegar mesta upp­nám í póli­tík síðustu ára­tuga brast á, rík­is­stjórn­ir sprungu og flokk­ar klofnuðu og Alþingi var nokkuð illa statt þess vegna, þá urðu þing­menn sam­mála um að skipa Jón for­seta Sam­einaðs þings. Þetta verk­efni leysti hann með þeim hætti að all­ir veg­ir voru hon­um opn­ir til frama inn­an flokks­ins.

 

Jón varð land­búnaðar-, dóms- og kirkju­málaráðherra í beinu fram­haldi. Þá steðjaði mik­ill vandi að bænd­um, gríðarleg of­fram­leiðsla á bæði kjöti og mjólk. Jón leit á það sem sitt verk­efni að finna vaðið yfir hið straumþunga fljót og ég er sann­færður um að fáir hefðu haft þor til að gera það sem Jón varð að gera, til að bjarga land­búnaðinum út úr mikl­um ógöng­um og of­fram­leiðslu. Segja má að Jón hafi fundið leiðina sem síðar reynd­ist bænd­um drjúg til sókn­ar og nýrra tíma. Enda virtu bænd­ur Jón það mik­ils að þeir báðu hann um að taka að sér for­mennsku í Búnaðarfé­lagi Íslands.

 

Grunn­skól­inn og hjúkr­un­ar­heim­ilið vitna um for­ystu Jóns heima fyr­ir og hann tók svo við kefl­inu á hót­el­inu á Kirkju­bæj­arklaustri og stækk­un þess. En Gyðríður Páls-dótt­ir móðir hans var for­ystu­kon­an sem stóð fyr­ir bygg­ingu Minn­ing­arkap­ellu séra Jóns Stein­gríms­son­ar. Ég sat við hliðina á Jóni í græna­her­bergi þing­flokks­ins, ég tók strax eft­ir því að Jón réð stöðugt kross­gát­ur og þeim mun hraðar sem ræðurn­ar urðu lengri og harðari. En stund­um kallaði Stein­grím­ur Her­manns­son „Jón, reiknaðu nú,“ þá stóð ekki á svar­inu eða inn­leggi Jóns í umræðuna.

 

Vert er að minn­ast á þátt Guðrún­ar í lífi Jóns, þar stóð hún eins og klett­ur í um­róti stjórn­mál­anna og þannig var líf þeirra samofið ást og friði svo að ein­stakt var.

 

Ég tel Jón Helga­son til allra vönduðustu og merk­ustu manna sem ég hef starfað með. Blessuð sé minn­ing hans. Við Mar­grét þökk­um hon­um tryggð og vináttu.

 

Guðni Ágústs­son.



Morgunblaðið laugardagurinn 13. apríl 2019.



Skráð af Menningar-Staður

13.04.2019 07:44

13. apríl 1844 - Jón Sigurðsson kosinn á Alþingi

 



Jón Sigurðsson (1811 - 1879).

 

 

13. apríl 1844 -

 

Jón Sigurðsson kosinn á Alþingi

 

 

Jón Sigurðsson var kosinn á þing í fyrsta sinn, á kjörfundi sem haldinn var í kirkjunni á Ísafirði. 
Hann hlaut 50 atkvæði af 52 sem er 96.2%.

Alþingi kom saman 1. júlí 1845 og var Jón yngstur þingmanna, 34 ára. Hann sat á þingi til 1879 og var oft þingforseti.


Varaþingmaður Jón Sigurðssonar í kosningunum 1844 var kosinn Magnús Einarsson á Hvilft í Önundarfirði. Hann var helsti stuðningsmaður Jóns vestra og í raun fyrsti önfirski kosningasmalinn sem sögur fara af og sýndi með kjöri Jóns mikilvægi kosningasmalanna. Jón  Sigurðsson hafði búið í Kaupmannahöfn í rúman áratug þegar hann bauð sig fram til Alþingis og hafði ekki tök á kosningavinnu á vettvangi í Vestur-Ísafjarðarsýslu. 

Önfirðingar hafa margir fetað í fótspor Magnúsar Einarssonar sem dugmiklir kosningasmalar allt til þessa dags.


Foreldrar Jón Sigirðssonar voru Þórdís Jónsdóttir, prestsdóttir frá Holti í Önundarfirði og séra Sigurður Jónsson á Hrafnseyri. Jón var fæddur 17. júní árið 1811 og var 200 ára afmælis hans minnst með ýmsum hætti á Hrafnseyri árið 2011.


 

 

Hrafnseyri við Arnarfjörð. Ljósm.: Björn Ingi Bjarnason.

 




Skráð af Menningar-Staður

11.04.2019 20:14

Merkir Íslendingar - Vilhjálmur H. Vilhjálmsson

 

 

Vilhjálmur Vilhjálmsson

(1945 -1978).

 

 

Merkir Íslendingar - Vilhjálmur H. Vilhjálmsson

 

 

Vilhjálmur fæddist í Merkinesi í Höfnum 11. apríl 1945, sonur Vilhjálms Hinriks Ívarssonar, harmonikkuleikara, söngmanns, bónda, og smiðs í Merkinesi, og Hólmfríðar Oddsdóttur húsfreyju. Meðal fjögurra systkina hans var Ellý Vilhjálms, ein dáðasta dægurlagasöngkona þjóðarinnar fyrr og síðar.
 

Vilhjálmur var þríkvæntur, eignaðist soninn Jóhann, sem er söngvari, og dótturina Vilhelmínu, sem er flugstjóri, en auk þess tvo stjúpsyni.
 

Vilhjálmur var einn vetur í Gagnfræðaskóla Keflavíkur þar sem hann kynntist tónlistarmönnunum Einari Júlíussyni og Baldri Þórissyni. Hann var í Héraðsskólanum á Laugarvatni, lauk landsprófi á Ísafirði, stúdentsprófi frá MA 1964, bankaði uppá hjá Ingimar Eydal sama daginn með stúdentshúfuna og var munstraður sem bassaleikari í hljómsveit hans, en áður hafði hann leikið með Bassabandinu í þrjú ár.
 

Haustið 1965 kom Vilhjálmur aftur suður, söng inn á tvær tveggja laga plötur, lék með Hljómsveit Magnúsar Ingimarssonar á Röðli 1966-68 og síðan með Haukum og Hljómsveit Ólafs Gauks um skeið.
 

Vilhjálmur las lögfræði og síðan læknisfræði við HÍ skamma hríð, en hóf síðan flugnám og lauk því í Lúxenborg 1970. Hann var síðan flugmaður hjá Arnarflugi og flugkennari hjá Flugskóla Helga Jónssonar.
 

Vilhjálmur söng inn á fjórar plötur með Ellý, systur sinni, m.a. lög eftir Sigfús Halldórsson og Tólfta september, sendi frá sér sólóplötur og söng þrjú lög inn á plötu með Mannakorni. Síðasta plata hans, Með sínu nefi, kom út 1976.
 

Vilhjálmur lést í umferðarslysi í Lúxemborg fyrir aldur fram 28. mars 1978. Hann var þá einn dáðasti söngvari þjóðarinnar. Minningartónleikar voru haldnir um hann 2008 og í kjölfarið stofnaður sjóður til styrktar efnilegum söngvurum.
 

Jón Ólafsson ritaði ævisögu Vilhjálms, Söknuður, sem kom út 2008.

 

Morgunblaðið.

 


Skráð af Menningar-Staður.

10.04.2019 08:44

Lilja í Vöfflukaffinu

 

 

 

 

 

Lilja í Vöfflukaffinu

 

 

 

21. „Vöfflukaffi“ þessa vetrar hjá Framsóknarfólki í Sveitarfélaginu Árborg var haldið föstudaginn 5. apríl sl. í Framsóknarsalnum við Eyravegi á Selfossi.  

 

Sérlegur gestur þessa Vöfflukaffis var  Lilja Alfreðsdóttir,  mennta- og menningarmálaráðherra og varaformaður Framsóknarflokksins. Lilja hafði frá mörgu að segja í viðburðaríku starf ríkistjórnarinnar  þessar vikurnar og þá tók hún sérstaklega fyrir sinn málaflokk í mennta- og menningarmálum.

 

Húsfyllir var á Vöfflukaffinu eins og oftast á þessum frábæru mannlífsaukandi samkomum sem aldrei verða ofþakkaðar.

 

Meðal gesta var Flateyringurinn Björn Ingi Bjarnason sem búið hefur á Eyrarbakka í tuttugu ár. Hann ávarpaði ráðherrann og þakkaði skilning og mikilvægan stuðning hennar og fjárveitingavaldsins við Lýðháskólann á Flateyri sem gjörbreytt hefur samfélaginu þar til hins betra. Orðum sínum fylgdi Björn Ingi efir með gjöfum til Lilju sem voru tveir önfirskir menningarmolar. Bókin „Nú brosir nóttin“ sem bókaútgáfn Sæmundur á Selfossi gaf út fyrir síðustu jól. Bókin er ævisaga Guðmundar Einarssonar bónda og refaskyttu að Brekku á Ingjaldssandi í Önundarfirði. Einnig diskur með „Hljómsveitinni ÆFINGU“ frá Flateyri sem er nú að fagna 50 ára afmæli hljómsveitarinnar. Hann gat þess að hljómsveitarstjórinn, Árni Benediktsson, hefur búið á Selfossi í tuttugu ár og hljómsveitarstarfinu stýrt héðan úr Flóanum með góðum mannlífs- og menningarlegum árangri. 

 

 

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.




Skráð af Menningar-Staður.

09.04.2019 11:03

Alþýðuhúsið á Eyrarbakka 9. apríl 2019

 

 

 

 

       Alþýðuhúsið  á Eyrarbakka 9. apríl 2019

 

 

              -Vinir alþýðunnar-
               

                    Kleinudagur

 

.

.

.

.






Skráð af Menningar-Staður

 

 

 

09.04.2019 07:06

Landbúnaðarráðherrastarfið skemmtilegast

 

 

 

Landbúnaðarráðherrastarfið skemmtilegast

 

Guðni Ágústsson, fyrrverandi ráðherra – 70 ára

 

 

Guðni Ágústs­son fædd­ist á Brúna­stöðum í Hraun­gerðis­hreppi 9. apríl 1949. Hann gekk í barna­skóla í Þing­borg, fór í Héraðsskól­ann á Laug­ar­vatni, lauk þaðan gagn­fræðaprófi 1966 og varð bú­fræðing­ur frá Land­búnaðarskól­an­um á Hvann­eyri 1968.

 

Guðni var í sveit á Syðri-Bæg­isá í Öxna­dal. Hann starfaði við til­rauna­búið í Laug­ar­dæl­um,vann hjá Sig­fúsi Krist­ins­syni Staðarsmið á Sel­fossi, var bú­stjóri á Hamri í Mos­fells­sveit og var mjólkureft­ir­litsmaður hjá Mjólk­ur­búi Flóa­manna 1976-1987. Guðni var kjör­inn alþing­ismaður Sunn­lend­inga 1987 og var land­búnaðarráðherra 1999-2007. Hann var formaður bankaráðs Búnaðarbanka Íslands 1990-1993 og bankaráðsmaður til 1998, jafn­framt formaður Stofn­lána­deild­ar land­búnaðar­ins og síðar formaður Lána­sjóðs land­búnaðar­ins. Hann varð formaður Fram­sókn­ar­flokks­ins 2007 en lét af þing­mennsku haustið 2008. Guðni starfaði sem fram­kvæmda­stjóri Sam­taka afurðastöðva í mjólk­uriðnaði til árs­ins 2015.

 

Guðni var sæmd­ur stór­ridd­ara­krossi hinn­ar ís­lensku fálka­orðu og hlaut enn frem­ur úr hendi Sví­a­kon­ungs Kungliga Nord­stjär­neor­d­en. Guðni er formaður orðunefnd­ar hinn­ar ís­lensku fálka­orðu. Hann er enn frem­ur formaður rit­nefnd­ar um Flóa­manna­bók. Guðni er rit­höf­und­ur og hef­ur gefið út tvær bæk­ur auk ævi­sögu sinn­ar sem Sig­mund­ur Ern­ir Rún­ars­son skráði.

 

„Ég var al­inn upp við skrá­argat stjórn­mál­anna og var sjö ára þegar faðir minn var kos­inn á Alþingi, þetta var í genun­um að vilja taka þátt í fé­lags­mál­um. For­mennska í ung­menna­fé­lagi sveit­ar minn­ar mótaði mig strax og leik­sviðið bæði á Laug­ar­vatni og Hvann­eyri hreinsaði mig af feimn­inni og ég hafði gam­an strax af því að beita rödd minni í lestri og leik­rit­um. Ég lék m.a. þrjár hetj­ur af ólíkri gerð: Jón Hreggviðsson, snær­isþjóf frá Rein, Lykla-Pét­ur í Gullna hliðinu og Svart þræl í Ný­árs­nótt­inni. Ég þótti nokkuð orðhvat­ur í fram­boðsræðum til að byrja með en faðir minn ávítaði mig: „Vertu aldrei per­sónu­leg­ur eða vond­ur við and­stæðinga þína, þetta er gott fólk og þú get­ur þurft á vináttu þess að halda.“

 

Skemmti­leg­ast þótti mér að verða land­búnaðarráðherra og geta látið verk­in tala. Það er erfitt starf að vera þingmaður hvað þá ráðherra en gæf­an féll mér í skaut, þjóðin var mér góð, ekki síst eft­ir að ég mildaðist. Ég lít á ræðumennsku sem list­grein, en í henni þarf að vera smá uppistand, efn­is­rík og skemmti­leg þarf ræðan að vera. Enn er ég eft­ir­sótt­ur ræðumaður og fund­ir mín­ir vel sótt­ir af fólki eins og á Kanarí og ég ávarpaði stærsta þorra­blót heims­ins í Kópa­vogi í vet­ur.

 

Sagt er að þessi af­mæl­is­dag­ur sé sá erfiðasti á lífs­leiðinni, þarna liggi skil­in á milli þess að vera maður eða gam­al­menni, því­líkt bull. Ég ætla að lifa sam­kvæmt því að fög­ur sál er ávallt ung und­ir silf­ur­hær­um. Flug­stjór­inn minn er auðvitað Guð al­mátt­ug­ur, nú seg­ir hann: spennið belt­in, en ég vona að það sé langt til lend­ing­ar.“

 

Fjöl­skylda

Eig­in­kona Guðna er Mar­grét Hauks­dótt­ir, f. 3.4. 1955: For­eldr­ar henn­ar voru hjón­in Hauk­ur Gísla­son, bóndi og hrepp­stjóri á Stóru-Reykj­um í Flóa, f. 1920, d. 2002, og Sig­ur­björg Geirs­dótt­ir, f. 1932, d. 2018.

 

Börn Guðna og Mar­grét­ar eru:

1) Brynja, f. 7.3. 1973. Maki: Auðunn Sól­berg Vals­son, f. 1964. Börn: Guðni Val­ur, f. 2000; Salka Mar­grét, f. 2002; Oli­ver Tumi, f. 2005; son­ur Auðuns: Jök­ull Sól­berg, f. 1986; son­ur hans: Rökkvi Sól­berg, f. 2010. Unn­usta Jök­uls: Sunna Björk Gunn­ars­dótt­ir, f. 1992.

2) Agnes, f. 20.11. 1976. Börn: Freyja, f. 2003. Snorri, f. 2006. Barns­faðir: Guðni Vil­berg Björns­son, f. 1979.

3) Sig­ur­björg, f. 15.4. 1984. Maki: Arn­ar Þór Úlfars­son, f. 1980. Börn: Eva, f. 2012, og Eik, f. 2015.

 

Systkini Guðna:

Ásdís, f. 1942; Þor­vald­ur, f. 1943; Ketill Guðlaug­ur, f. 1945; Gísli, f. 1946, d. 2006; Geir, f. 1947; Hjálm­ar, f. 1948; Auður, f. 1950; Valdi­mar, f. 1951; Bragi, f. 1952; Guðrún, f. 1954; Tryggvi, f. 1955; Þor­steinn, f. 1956; Hrafn­hild­ur, f. 1957; Sverr­ir, f. 1959; Jó­hann, f. 1963.

 

For­eldr­ar Guðna voru hjón­in Ágúst Þor­valds­son, f. 1.8. 1907, d. 12.11. 1986, bóndi og alþing­ismaður á Brúna­stöðum í Flóa, og Ing­veld­ur Ástgeirs­dótt­ir, f. 15.3. 1920, d. 6.8. 1989, hús­freyja.

 

 



Morgunblaðið 9. apríl 2019.



Skráð af Menningar-Staður

08.04.2019 18:02

Merkir Íslendingar - Sigurður Þórðarson

 

 
 

Sigurður Þórðarson (1895 - 1968).

 

 

Merkir Íslendingar - Sigurður Þórðarson

 

 

Sigurður fæddist að Gerðhömrum í Dýrafirði 8. apríl 1895, sonur hjónanna Þórðar Ólafssonar, prófasts á Söndum, og Maríu Ísaksdóttur húsfreyju.
 

Eiginkona Sigurðar var Áslaug Sveinsdóttir frá Hvilft í Önundarfirði og eignuðust þau tvö börn, sem bæði dóu ung.
 

Sigurður lauk prófi frá Verzlunarskólanum í Reykjavík 1915, var verslunarmaður á Akureyri um skeið, starfaði í Landsbankanum í Reykjavík en lærði á orgel, píanó og fiðlu og stundaði nám í tónlist hjá Sigfúsi Einarssyni, frú Önnu Pétursson, móður dr. Helga Pjeturss, Oscar Johansen og Páli Ísólfssyni, sem hvatti hann til að fara utan til frekara náms.

Hann lagði stund á píanó- og fiðlunám og hljómfræði í Tónlistarskólanum í Leipzig 1916-18 en hvarf þá heim vegna fjárskorts, var skrifstofumaður hjá G. Copland & Co og síðan skrifstofustjóri Ríkisútvarpsins frá stofnun þess 1930 og þar til hann fór á eftirlaun. Auk þess gegndi hann oft útvarpsstjórastarfinu í fjarveru útvarpsstjóra.

 

Þó að Sigurður sinnti tónlistinni í hjáverkum varð hann einn þekktasti kórstjóri landsins og var auk þess prýðilegt tónskáld. Hann stjórnaði karlakórnum Þröstum í Hafnarfirði 1923-26, stofnaði Karlakór Reykjavíkur 1926 og stjórnaði honum til 1966. Á þeim árum gerði kórinn víðreist til Norðurlandanna, Mið-Evrópu, Bandaríkjanna, Kanada og Miðjarðarhafslanda.
 

Sigurður samdi óperettu, kantötur, tónsmíðar fyrir píanó, orgel, hljómsveit og fjölda sönglaga.
 

Eitt þekktasta tónverk hans er Alþingishátíðarkantata frá 1930, en þar er alkunnur kaflinn „Sjá, dagar koma.“ Hann var ljóðrænt sönglagatónskáld og átti hægt með að semja eftir ljóðforminu.
 

Sigurður var sæmdur fálkaorðunni, Buffalo-orðunni, æðsta heiðursmerki Manitobafylkis, sæmdur medalíu af páfanum og var heiðursfélagi Winnipeg-borgar, Þjóðræknisfélags Íslendinga í Vesturheimi og fjölda söngfélaga.
 

Sigurður lést 28. október 1968.

 

Morgunblaðið.



Skrá af Menningar-Staður.

08.04.2019 17:53

Söngfugl úr Flóanum

 

 

 

Söngfugl úr Flóanum

 

 

Hjör­dís Geirs­dótt­ir fædd­ist 8. apríl 1944 í Byggðar­horni í Flóa. „Ég ólst upp við al­menn sveita­störf á stóru sveita­heim­ili hjá ást­rík­um for­eldr­um.“ Hjör­dís gekk í barna- og ung­linga­skóla Sel­foss og fór eft­ir skóla­göngu að vinna versl­un­ar­störf á Sel­fossi hjá Kaup­fé­lag­inu Höfn og síðan Kaup­fé­lagi Árnes­inga. Hún lauk námi frá Hús­mæðraskóla Suður­lands á Laug­ar­vatni vorið 1962.

 

Hún fór 15 ára að syngja með hljóm­sveit Giss­ur­ar bróður síns, Tóna­bræðrum, og söng síðan jafn­hliða vinnu og námi með ann­arri hljóm­sveit bróður síns, Caroll Quin­tet, og síðan Safír­sex­t­ett, sem voru skipaðir ung­um mönn­um af Suður­landi. Hún flutti til Reykja­vík­ur og vann við versl­un­ar­störf og söng dans- og dæg­ur­lög með ýms­um hljóm­sveit­um, m.a. Hljóm­sveit Karls Lillendahl, Hljóm­sveit Jóns Sig­urðsson­ar, stór­sveit­inni Perlu­band­inu und­ir stjórn Karls Jónatans­son­ar, Hljóm­sveit Harmonikku­unn­enda með ýms­um harmonikku­leik­ur­um og Rokksveit Ólafs Þór­ar­ins­son­ar (Labba) á Sel­fossi. „Ég var í mörg ár svo­kölluð „freel­ance“ söng­kona og söng og stjórnaði síðan eig­in hljóm­sveit í ára­tug. Ég syng með Stór­sveit Íslands við ýmis tæki­færi.“

 

Hjör­dís lauk sjúkra­liða- og snyrti­fræðinámi frá Fjöl­brauta­skól­an­um í Breiðholti 1991 og starfaði á ýms­um deild­um Land­spít­al­ans í Foss­vogi og á snyrti­stof­unni Okk­ar á Hót­el Esju. Hún starfaði jafn­hliða sem skemmt­ana­stjóri fyr­ir ís­lensk­ar ferðaskrif­stof­ur er­lend­is.

 

Hjör­dís hef­ur gert tvær hljóm­plöt­ur, sú fyrri er Para­dís á jörð, frá 1990. Þar léku und­ir fé­lag­ar úr Mezzof­orte ásamt fleir­um. Sú seinni er Hjör­dís Geirs­dótt­ir ásamt göml­um og glöðum fé­lög­um, frá 2001. „Þar spiluðu með mér 17 tón­list­ar­menn sem höfðu spilað með mér mis­lengi gegn­um fer­il­inn. Ald­urstak­markið var 50 ára og eldri nema bakradd­irn­ar fengu und­anþágu en þær voru dótt­ir mín Hera Björk og Kristjana Stef­áns­dótt­ir.“ Hjör­dís söng með Árnes­ingakórn­um í Reykja­vík og var formaður hans um ára­bil. Hún söng með Kór Selja­kirkju um ára­bil og syng­ur nú með Álfta­neskórn­um og Gafl­arakórn­um. Hún stjórnaði söng­hóp í fé­lags­miðstöðinni við Hæðarg­arð og söng­hópn­um Haf­meyj­un­um um ára­bil. „Ég starfa nú með söng­fé­lög­um mín­um Fjör­fisk­un­um og harmonikku­leika, og heim­sæki reglu­lega dag­vist­ar­stofn­an­ir fyr­ir minn­is­sjúka og fleiri stofn­an­ir þar sem rifjuð eru upp göm­ul dans- og dæg­ur­lög og söng­lög.“

 

Fjöl­skylda

Eig­inmaður Hjör­dís­ar er Þór­hall­ur Geirs­son, f. 6.8. 1945, bif­reiðastjóri og bankamaður. For­eldr­ar hans voru hjón­in Geir Ásmunds­son frá Víðum í Reykja­dal, bóndi og tré­smiður, f. 28.4. 1906, d. 24.11. 1972, og Lilja Hrafn­hild­ur Jóns­dótt­ir frá Seyðis­firði, hús­móðir og verka­kona, f. 16.6. 1922 d. 17.2. 1997.

 

Börn Hjör­dís­ar og Þór­halls eru:

1) Þór­dís Lóa, rekstr­ar­hag­fræðing­ur og formaður borg­ar­ráðs, f. 7.12. 1965. Maki: Pét­ur Jóns­son, fjár­mála- og rekstr­ar­ráðgjafi, f. 14.9. 1966, börn: Davíð Örn Ingimars­son, Ástrós og Pat­rik;

2) Hera Björk, söng­kona og fast­eigna­sali, f. 29.3. 1972. Maki: Hall­dór Ei­ríks­son rekstr­ar­hag­fræðing­ur, f. 29.1. 1965, börn: Þór­dís Petra Ólafs­dótt­ir og Víðar Kári Ólafs­son;

3) Geir sjúkraþjálf­ari, f. 10.6. 1975. Maki: Auður Ýr Stein­ars­dótt­ir lög­fræðing­ur, f. 27.12. 1979, börn: Hjör­dís Lilja, Helgi Þór og Hekla Dís;

4) Giss­ur tölv­un­ar­fræðing­ur, f. 10.12. 1978. Maki: Rósa Björk Ómars­dótt­ir, söng­kona og hjúkr­un­ar­fræðing­ur, f. 1.4. 1982, börn: Álfrún Hanna og Lóa Björk.

 

Systkini:

Giss­ur, f. 17.7. 1939, d. 27.5. 1976, tón­list­armaður og tré­smiður. Maki: Ásdís Lilja Svein­björns­dótt­ir talsíma­vörður, bús. á Seltjarn­ar­nesi, f. 24.7. 1944; Úlf­hild­ur, tón­list­ar­kona og skólaliði, bús. í Mos­fells­bæ, f. 27.3. 1942. Maki: Sig­valdi Har­alds­son vefari, f. 10.3. 1942; Gísli, bóndi og bif­reiðastjóri, bús. á Sel­fossi, f. 3.8. 1945. Maki: Ingi­björg Krist­ín Inga­dótt­ir bóka­safnsvörður, f. 20.9. 1949, d. 8.3. 2018; Bryn­hild­ur, fé­lags- og skólaliði, bús. í Hraun­prýði í Flóa, f. 10.6. 1951. Maki: Kristján Ein­ars­son, fv. slökkviliðsstjóri og tré­smiður, f. 16.7. 1949.

 

For­eldr­ar Hjör­dís­ar voru hjón­in Geir Giss­ur­ar­son, bóndi í Byggðar­horni, f. 30.5. 1916, d. 11.4. 2004, og Jón­ína Sig­ur­jóns­dótt­ir, hús­freyja í Byggðar­horni, f. 20.10. 1911, d. 10.7. 1988.

 



Morgunblaðið 8. apríl 2019
 



Skráð af Menningar-Staður

07.04.2019 09:44

Opin íbúafundur á Selfossi um atvinnu- og menningarmál

 

 

 

 

 

Opin íbúafundur á Selfossi

 

um atvinnu- og menningarmál

 

 

Samtök Sunnlenskra Sveitarfélaga (SASS) standa fyrir fundaherferð um Suðurlandið þessa dagana í tengslum við mótun Sóknaráætlunar Suðurlands 2020 – 2024.

 

Opin íbúafundur verður haldin í Tryggvaskála á Selfossi þriðjudaginn 9. apríl nk. og skiptist fundurinn í tvennt:

 

Súpufundur kl. 12:00 – 14:00 um atvinnumál

 

og kaffifundur kl. 16:00 – 18:00 um menningarmál.

 

Íbúar og aðrir áhugasamir eru hvattir til að mæta og koma sínum skoðunum og ábendingum í ljós við mótun Sóknaráætlunar Suðurlands 2020 – 2024.
 

 

 
 





Skráð af Menningar-Staður

07.04.2019 08:20

Tækifæri í framhaldi af úttekt á rekstri og stjórnsýslu Árborgar

 

 

Guðmundur Ármann Pétursson.

 

 

Tækifæri í framhaldi af úttekt á

 

rekstri og stjórnsýslu Árborgar

 

 

Það var skynsöm ákvörðun bæjarstjórnar Árborgar að staldra við og láta gera úttekt á rekstri og stjórnsýslu sveitarfélagsins. Það sést glöggt á lestri skýrslunnar að vandað var til verka. Á borðinu eru 132 tillögur sem geta gert þjónustuna betri og reksturinn hagkvæmari.

 

Meðal atriða er að hvatt er til rafrænnar stjórnsýslu og bent á mikilvægi staðsetningar mismunandi þjónustuþátta sveitarfélagsins s.s. að þjónustver verði staðsett á fyrstu hæð Ráðhússins og skrifstofurými opin.

 

Staðsetning skiptir máli og við þá vinnu sem nú á sér stað varðandi mat og innleiðingu á þeim tillögum sem lagðar hafa verið fram er mikilvægt að huga að staðsetningu.

 

Forsvarsmenn Árborgar hafa sótt það fast þegar kemur að flutningi ríkisstofnana á landsbyggðina að ríkisstofnanir verði staðsettar á Selfossi. Nú þurfa forsvarsmenn sveitarfélagsins að vera tilbúnir til að horfa inn á við.

 

Spurningin í dag er; Hvernig getur sveitarfélagið best staðsett stofnanir sínar innan Árborgar?

 

Stofnanir sveitarfélagsins og þjónustusvið eiga að geta veitt góða þjónustu og stutt við mismunandi svæði samfélagsins með staðsetningu sinni.

 

Það er mjög æskilegt að þegar unnið verður úr þeim tillögum sem liggja á borðinu að horft verði til þess að með rafrænni stjórnsýslu, breyttu vinnufyrirkomulagi, öflugu netsambandi, bættum almenningssamgöngum, hjóla- og göngustígum að þá eru ný tækifæri til staðsetningar.

 

Nú er til dæmis tækifæri til þess að staðsetja þjónustuþætti, stofnanir og störf við ströndina. Frumkvæði sveitarfélagsins við að færa störf á Eyrarbakka og Stokkseyri mun auðvelda frekari uppbyggingu og hjálpa til við að gera samfélögin þar að enn betri búsetukosti. Árborg allri til heilla.

 

 

Guðmundur Ármann Pétursson, íbúi á Eyrarbakka




Skráð af Menningar-Staður