Menningar-Bakki * Viðhalda og efla þjóðlega menningararfleið til sjávar og sveita*
-------- Alþýðuhúsið á Eyrarbakka - Vinir alþýðunnar - Á undan sinni framtíð --- "Stærra í hugum okkar en við sjálfir gerum okkur grein fyrir" ---

17.07.2018 06:46

Merkir Íslendingar - Ingvar Guðjónsson

 

 

Ingvar Guðjónsson (1888 - 1943). 

 

 

Merkir Íslendingar - Ingvar Guðjónsson

 

Ingvar Jónadab Guðjóns­son fædd­ist 17. júlí 1888 að Neðra-Vatns­horni á Vatns­nesi, V-Hún.

For­eldr­ar hans voru hjón­in Guðjón Helga­son, f. 1864, d. 1940, bóndi, síðar verk­stjóri hjá Ásgeiri Pét­urs­syni kaup­manni og fiski­matsmaður, ættaður úr Vopnafirði, og Krist­ín Árna­dótt­ir, f. 1868, d. 1923, frá Hörgs­hóli.

 

Ingvar var elst­ur átta systkina og fór á barns­aldri til vanda­lausra og ólst upp á ýms­um stöðum í Húna­vatnsþingi. Hann fór fyrst til sjóróðra suður í Hafn­ir í Gull­bringu­sýslu, er hann var 17 ára og fór gang­andi að norðan. Ingvar hóf for­mennsku árið 1909 og 1915 tók hann far­manna­próf við Stýri­manna­skól­ann. Árin 1916-1920 rak hann út­gerð í fé­lagi við fyrr­nefnd­an Ásgeir og var skip­stjóri á skip­um sem þeir áttu sam­an.

 

Ingvar hóf síld­ar­sölt­un árið 1920 og lok 3. ára­tug­ar­ins var hann orðinn stærsti síld­ar­salt­andi á Norður­landi. Ein skýr­ing­in er tal­in vera sú að hann bjó skip sín bet­ur að veiðarfær­um og öðrum búnaði en flest­ir aðrir. Hann fékk því hæfa skip­stjórn­ar­menn til liðs við sig og skip hans voru ætíð meðal þeirra sem mest öfluðu. Mest­ur var út­flutn­ing­ur hans árið 1932, næst­um 50.000 tunn­ur.

 

Ingvar var þó ekki ein­ung­is í síld því hann sótti einnig þorskveiðar með góðum ár­angri. Skip sín bjó Ingvar frá Ak­ur­eyri og var þar bú­sett­ur að mestu en nær all­an síld­ar­feng sinn lagði hann upp á Sigluf­irði. Hann stundaði einnig mikla rækt­un á jörðinni sinni, Kaupangi í Eyjaf­irði. Ingvar var hjálp­sam­ur og gaf stór­fé til menn­ing­ar­mála, svo sem barna­heim­ila og kirkna.

 

Ingvar kvænt­ist 1918 Ólafíu Hafliðadótt­ur en þau skildu. Dótt­ir þeirra var Krist­ín, f. 1918. Önnur börn Ingvars: Björn, f. 1917, Helga, f. 1924, Hulda, f. 1926, Gunn­ar, f. 1930, Hjör­dís, f. 1932, Inga, f. 1933, og Sig­urður, f. 1935, allt hálf­systkin. Öll eru þau lát­in nema Inga.

 

Ingvar lést 8. des­em­ber 1943.



Morgunblaðið 17. júlí 2018.


 


Skráð af Menningar-Staður

16.07.2018 06:39

Merkir Íslendingar - Hafliði Magnússon

 

 

Hafliði Magnússon (1935 - 2011) við fossinn Dynjanda

í Arnarfirði sumarið 2009.

Ljósm.: Björn Ingi Bjarnason.

 

Merkir Íslendingar - Hafliði Magnússon

 

 

Hafliði Þórður Magnússon, listamaður frá Bíldudal, var fæddur þann 16. júlí 1935 og í dag eru því 83 ár frá fæðingun hans. Hafliði lést þann 25. júní 2011  á heimili sínu á Selfossi.
 

Hafliði var fæddur í Hergilsey á Breiðafirði. Hann fluttist þaðan 6 ára í Arnarfjörð þar sem fjölskyldan bjó á ýmsum stöðum en lengst af bjó hann á Bíldudal. Hann bjó einnig um tíma í Reykjavík.
 

Hafliði starfaði m.a. sem sjómaður og þá mest á síðutogurum, við fiskvinnslu og einnig kenndi hann sjóvinnu. Þá vann hann við uppbyggingu Mjólkárvirkjunar og endurgerð fæðingarbæjar Jóns Sigurðssonar á Hrafnseyri við Arnarfjörð.
 

Frá árinu 1998 bjó Hafliði síðan á Selfossi ásamt sambýliskonu sinni Evu Þórarinsdóttur frá Suðureyri við Súgandafjörð. Á Selfossi vann hann ýmis störf, síðast hjá SG við trésmíðar þar sem hann lauk hefðbundinni starfsævi árið 2002.
 

En Hafliði Magnússon var fyrst og fremst rithöfundur, ljóðskáld, söngleikjahöfundur og málari. Þá lagði hann mikla rækt við sagnaþætti af ýmsum toga og flest í því tengdist Bíldudal og Arnarfirði. Hann var svo sannarlega margþættur listamaður og þeim störfum helgaði hann sig alfarið eftir að hann hætti störfum hjá SG.

 

_____________________________________________________________________________

 

Minningarorð Björns Inga Bjarnasonar á útfarardegi

Hafliða Magnússonar þann 2. júlí 2011.

 

Krossgátuhöfundurinn Hafliði Magnússon fallinn frá

 

Hafliði Þórður Magnússon, listamaður frá Bíldudal, lést þann 25. júní s.l.  á heimili sínu á Selfossi.

 

Hafliði fæddist í Hergilsey á Breiðafirði þann 16. júlí 1935. Hann fluttist þaðan 6 ára í Arnarfjörð þar sem fjölskyldan bjó á ýmsum stöðum en lengst af bjó hann á Bíldudal. Hafliði  bjó einnig um tíma í Reykjavík.

 

Hafliði starfaði m.a. sem sjómaður og þá mest á síðutogurum, við fiskvinnslu og einnig kenndi hann sjóvinnu. Þá vann hann við uppbyggingu Mjólkárvirkjunar og endurgerð fæðingarbæjar Jóns Sigurðssonar á Hrafnseyri við Arnarfjörð.

 

Frá árinu 1998 bjó Hafliði síðan á Selfossi ásamt sambýliskonu sinni Evu Þórarinsdóttur frá Suðureyri við Súgandafjörð. Á Selfossi vann hann ýmis störf, síðast hjá SG við trésmíðar þar sem hann lauk hefðbundinni starfsævi árið 2002.

 

En Hafliði Magnússon var fyrst og fremst rithöfundur, ljóðskáld, söngleikjahöfundur og málari. Þá lagði hann mikla rækt við sagnaþætti af ýmsum toga og flest í því tengdist Bíldudal og Arnarfirði. Hann var svo sannarlega margþættur listamaður og þeim störfum helgaði hann sig alfarið eftir að hann hætti störfum hjá SG.

 

Hafliði var félagslyndur og hrókur alls fagnaðar í hópi vina sinna. Hann vann mikið með leikfélaginu Baldri á Bíldudal og var formaður þess um tíma.. Hann samdi ótal gamanbragi sem fluttir voru við sérstök tækifæri. Þó nokkur leikrit og söngleikir eftir hann voru fluttir á Bíldudal og víðar um land og einnig erlendis. Hann skrifaði fjölmörg ritverk, bækur og greinar. Hafliði var mikilvirkur máttarstólpi fyrir Vestfirska forlagið á Þingeyri í hinni fjölbreyttu útgáfu þess forlags allt frá stofnun árið 1994 og var með athyglisverð verk í vinnslu er hann féll frá.

  

Sem púki og ungur maður á Flateyri við Önundarfjörð vissi ég af Hafliða Magnússyni sem eins hinna vönduðu og kraftmiklu félags- og listamanna á Bíldudal sem stóðu þar fyrir margþættu lista- og menningarlífi svo eftir var tekið í þorpunum á Vestfjörðun og reyndar víðar um land. Leikritin frá Leikfélaginu Baldri, sem þeir fóru með um alla Vestfirði og sýndu, voru ógleymanleg og er ekki hallað á nein leikfélög vestra þegar sagt er að Bílddælingarnir voru öllum fremri. Hljómsveitin Facon á Bíldudal varð til og starfaði í þessari traustu menningarlegu umgjörð sem Arnarfjörðurinn var. Frá þessum tíma fylgdist ég með Hafliða Magnússyni og því sem hann var að gera án þess þó að hitta hann nokkurn tímann í návígi.

 

Á þessu varð síðan breyting er ég og fjölskyldan fluttum til Stokkseyrar árið 1999 og síðan á Eyrarbakka. Eins og Vestfirðinga er gjarnan háttur á nýjum slóðum krunka þeir sig saman til þátttöku í félags- og menningarlífi. Þeir reyna að blanda þar við innslögum að vestan því ekki eru Vestfirðingar ragir við að kunngjöra sitt upprunastolt og öllu sem því fylgir. Í þessum anda og umgjörð lágu leiðir okkar Hafliða Magnússonar saman í Flóanum.

 

Báðir höfðum við Hafliði verk á höndum fyrir Sunmnlenska fréttablaðið á Selfossi. Hann sem krossgátuhöfundur og smásagnaritari og ég sem frétta og greinaskrifari. Með okkur Hafliða varð strax náin og góð vinátta og stóðum við í ýmsu félags- og menningarstarfi og þá oftar en ekki með Vestfirðingum syðra. Meðal þessa varð síðustu árin skemmtilegt samstarf við Vestfirska forlagið á Þingeyri og kynningar á útgáfu þess á Suðurlandi og víðar og samkomuhald vegna verkefnisins.  Þessar samkomur voru vel heppnaðar og fjölsóttar þannig að þær eiga mörg aðsóknarmet slíkra samkoma. Hæfileikar og framganga Hafliða á þessum samkomum voru lykilatriði þessa góða gengis. Nefni ég aðeins til samkomurnar árið 2008 en þá kom út ævisaga Jóns Kr. Ólafssonar söngvara á Bíldudal, “Mélódíur minninganna” sem Hafliði skráði með sínum skemmtilega hætti.

 

Í lok ágúst árið 2009 fóru nokkrir Hrútavinir af Suðurlandi og fangaverðir á Litla-Hrauni í fræðslu- og skemmtiferð um Vestfirði. Leiðsögumenn vorum við Hafliði hvor á sínu svæði. Gist var að Sólbakka á Flateyri og á Bíldudal. Þessi ferð er rómuð af öllum sem í fóru. Vestfjarðaferðin var hluti af afmælishaldi vegna 10 ár afmælis Hrútavinafélagsins Örvars.

 

Hafliði Magnússon samdi í rúman áratug vikulegar krossgátur fyrir Sunnlenska fréttablaðið sem nutu mikilla vinsælda. Myndtök hans og orðaval í krossgátunum voru með sterka tengingu við líðandi stund samfélagsins í bland við mennigararfleiðina.

 

Fyrir um ári síðan færði ég það í tal við Hafliða hvort ekki væri gaman að krossgáta í þessum anda kæmist í vikublaðið Bæjarins besta á Ísafirði sem mun hafa verið krossgátulaust blað frá upphafi. Tók hann þessu vel og komst á samstarf Veitingahússins Cafe Catalina í Kópavogi og Bæjarins besta um að hleypa þessu af stokkunum í nóvember s.l. Gekk þetta samstarf prýðilega og voru myndtök krossgátunnar í bland af lífi og leikjum Vestfirðinga syðra og á heimaslóðinni vestra en þó í meirihluta þaðan eins og vera bar.

 

Í upphafi árs 2011 ákváðu Hrútavinir á Suðurlandi að ráðast í útgáfu mánaðarrits sem hlaut nafnið “Séð og jarmað” og er Myndrit af lífi og leikjum Hrútavina um víðan völl. Fljótlega komu upp vangaveltur hjá okkur Hafliða um það hvort krossgáta að hans hætti ætti ekki heima í þessu nýja riti. Þróuðust málin þannig að í 5. tölublaðinu var krossgáta eftir Hafliða með sömu efnistökum og fyrri krossgátur hans í öðrum blöðum. Samhliða þessu var blásið til krossgátueinvígis um gátuna á Sumarblóti Hrtavina þann 15 .maí í Íþróttahúsinu á Stokkseyri. Fyrirmynd þessarar keppni sótti Hafliði til Bandaríkjanna þar sem hann vissi um mjög vinsælar krossgátukeppnir. Keppendur voru Bjarkar Snorrason á Stokkseyri og Hafþór Gestsson á Eyrarbakka sem sigraði eftir skemmtilega keppni og er Hafþór því krossgátumeistari Suðurlands og jafnvel Íslands því ekki er vitað af keppni sem þesari hér á landi. Gestir Sumarblótsins gátu einnig reynt við krossgátuna en enginn skákaði Hafþóri.

 

Síðasta vikulega krossgáta Hafliða Magnússonar hefur áður birst í Sunnlenska fréttablaðinu. Sem loka krossgáta Hafliða í blaðinu er nú birt krossgáta sem hann hafði gert fyrir Séð og jarmað eftir krossgátueinvígið á Stokkseyri. Jafnframt verður hún verðlaunakrossgáta með 10 bókaverðlaunum frá Vestfirska forlaginu á Þingeyri. Lausnum verði skilað á Sunnlenska fréttablaðið fyrir 16. júlí n.k. sem er afmælisdagur Hafliða. Dregið verður úr réttum lausnum þann dag kl. 16:00 í Sunnlenska bókakaffinu á Selfossi.

 

Minningarathöfn um Hafliða Magnússon fór fram í Laugardælakirkju við Selfoss fimmtudaginn 30 júní. Kistu Hafliða við þá athöfn báru tveir tengdasynir Hafliða og Evu þeir Magnús B. Óskarsson og Sigþór Þórarinsson, einnig fjórir vinir hans af Suðurlandi; þeir Bjarkar Snorrason, Einar Loftur Högnason, Jóhann Páll Helgason og Björn Ingi Bjarnason. Þessir fjórir voru allir með í Vestfjarðaferðinni góðu sumarið 2009 og hafa einnig hitst reglulega í hverjum mánuði síðustu misserin í “menningarkakói” í Sunnlenska bókakaffinu á Selfossi.

 

Hafliði Þórður Magnússon var jarðsunginn frá Bíldudalskirkju laugardaginn 2. júlí 2011.

 

Blessuð sé minning Bílddælingsins Hafliða Magnússonar á Selfossi.

 

Eyrarbakka þann 2. júlí 2011, 

á útfarardegi Hafliða

 

Björn Ingi Bjarnason

frá Flateyri við Önundarfjörð

 


Með Hafliða Magnússyni á Menningarstund í Bókakaffinu á Selfossi.
Sitjandi f.v:

Hafliði Magnússon, Jóhann Páll Helgason og Einar Loftur  Högnason.
.
.

 

Björn Ingi Bjarnason, forseti hrútavina, afhendir verðlaunin í krossgátueinvíginu.
F.v.:
Bjarkar Snorrason, Hafþór Gestsson og Björn Ingi Bjarnason.



Skráð af Menningar-Staður
 
 

15.07.2018 14:42

Fánasetur Suðurlands flaggar frönskum

 

 

 

 

Fánasetur Suðurlands flaggar frönskum
 



Fánasetur Suðurlands að Ránargrund á Eyrarbakka flaggar þjóðfána Frakklands í dag, sunnudaginn 15. júlí 2018.


Í dag leika Frakkar til úrslita á HM í knattspyrnu við Króata í Moskvuborg í Rússlandi.



Þá var þjóðhátíðardagur Frakklands í gær 14. júlí.

 

 





Skráð af Menningar-Staður.

15.07.2018 08:45

SUMARTÓNLEIKAR 2018 - Listasafn Sigurjóns Ólafssonar

 

 

Sigrún, Elena og Kristín.

 

 

SUMARTÓNLEIKAR 2018

 

- Listasafn Sigurjóns Ólafssonar
 


Þriðjudaginn 17. júlí - kl. 20:30

 

„Í dag skein sól“

 

Kristín Einarsdóttir Mäntylä mezzosópran, Sigrún Björk Sævarsdóttir sópran og Elena Postumipíanóleikari


„Í dag skein sól“
 

Söng­lög eftir Pál Ísólfss­on, Jón Leifs, Emil Thorodd­sen, Edvard Grieg

og fleiri tón­skáld sem öll lærðu eða störf­uðu í Leipzig,

og eru flytj­end­urn­ir þar í námi og starfi.

 

Tónleikarnir hefjast stundvíslega klukkan 20:30 og standa án hlés í því sem næst eina klukkustund.

Kaffistofa safnsins er opin eftir tónleikana og gefst gestum kostur á að hitta flytjendur þar. 

 


Listasafn Eyrbekkingsins Sigurjóns Ólafssonar í Laugarnesi í Reykjavík.


 

 

Sigurjón Ólafsson 

fæddist á Eyrarbakka árið 1908.

 

Fyrstu tilsögn í myndlist hlaut hann hjá Ásgrími Jónssyni listmálara og síðar Einari Jónssyni myndhöggvara. Samhliða listnáminu lauk Sigurjón sveinsprófi í húsamálun frá Iðnskólanum í Reykjavík vorið 1927 og ári síðar sigldi hann til Kaupmannahafnar, þar sem hann hóf nám í Konunglegu Akademíunni hjá prófessor Utzon-Frank. Námið sóttist honum vel og haustið 1930 hlaut hann gullverðlaun Akademíunnar fyrir styttu af Verkamanni, (LSÓ 1017) sem nú er í eigu Listasafns Íslands. Sigurjón hlaut skjótan frama erlendis, og eftir námsdvöl í Rómaborg 1931−32 og lokapróf frá Akademíunni árið 1935 var hann talinn meðal efnilegustu myndhöggvara yngri kynslóðarinnar í Danmörku.



Verk Sigurjóns frá Danmerkurtímanum vekja enn forvitni og áhuga manna. Má þar nefna Saltfiskstöflun, styttur af Fótboltamönnum (1936−37), (LSÓ 247LSÓ 004 , LSÓ 005) auk abstraktverka eins og Maður og kona (1939) sem olli deilum á sínum tíma í Danmörku. Fyrir portrettið Móðir mín (1938) hlaut Sigurjón hin eftirsóttu Eckersberg-verðlaun. Afsteypa af því verki er til í ríkislistasöfnunum í Kaupmannahöfn og Stokkhólmi og í Listasafni Íslands. Á árunum 1941−44 vann Sigurjón að stærsta verki sínu í Danmörku, tveimur granítstyttum fyrir ráðhústorg Vejleborgar, (LSÓ 1062LSÓ 1063) sem í upphafi ollu miklum deilum, en í dag eru álitin snjöll og áhrifarík.

 

 

Þegar Sigurjón sneri heim að loknu stríði varð hann meðal brautryðjenda abstraktlistar á Íslandi. Auk þess var hann talinn einn helsti portrettlistamaður sinnar samtíðar. Á langri starfsævi var Sigurjóni falið að gera fjölda opinberra verka og í Reykjavík eru eftir hann á annan tug útilistaverka og veggskreytinga. Stærst verka hans er án efa lágmyndirnar ástöðvarhúsi Búrfellsvirkjunar sem hann vann á árunum 1966−69, en þekktari eru ef til vill Öndvegissúlurnar við Höfða, styttan af séra Friðrik við Lækjargötu, og Íslandsmerki á Hagatorgi.



Auk hinna hefðbundnu verkefna vann Sigurjón alltaf frjáls verk þar sem hugmyndaflug og tilraunir með efni og form fengu að ráða. Þannig eru allar steinmyndir hans frá 1946−56 frjáls verk og ekki gerð eftir pöntunum. Mörg þeirra eru nú í eigu safna og opinberra aðila.



Sigurjón vann í afar fjölbreyttan efnivið; leir, gifs, tré, málma, stein og steinsteypu. Síðustu ár ævinnar notaði listamaðurinn oft tré eða rekavið í verk sín.



Sigurjón lést í Reykjavík í desember 1982 og hvílir í Eyrarbakkakirkjugarði.

 

.
Á Eyrarbakka. Séð austur að listaverki Sigurjóns Ólafssonar  -Krían-
.

.

 

                -Krían-

 

Skráð af Menningar-Staður.

 

15.07.2018 07:26

Umhverfisverðlaun Árborgar 2018

 

 

 

Umhverfisverðlaun Árborgar 2018

 

 

Sveitarfélagið Árborg óskar eftir ábendingum frá íbúum varðandi fallegasta garðinn, fallegustu götuna og snyrtilegasta fyrirtæki sveitarfélagsins.

 

Verðlaunin verða veitt á Sumar á Selfossi og nánari tímasetning verður tilkynnt síðar.

 

Sveitarfélagið Árborg tekur við ábendingum og tilnefningum frá íbúum til 31. júlí nk. í gegnum netfangið birna@arborg.is eða í gegnum þjónustuverið í síma 480-1900.

14.07.2018 12:05

Merkir Íslendingar - Einar Oddur Kristjánsson

 

 

Einar Oddur Kristjánsson (1942 - 2007).

 

 

Merkir Íslendingar - Einar Oddur Kristjánsson

 

Ein­ar Odd­ur Kristjáns­son fædd­ist á Flat­eyri 26. des­em­ber 1942.

For­eldr­ar hans voru hjón­in Kristján Ebenezers­son skip­stjóri, f. 1897, d. 1947, og María Jó­hanns­dótt­ir, stöðvar­stjóri Pósts og síma á Flat­eyri, f. 1907, d. 2003.


 

Ein­ar Odd­ur stundaði nám í Héraðsskól­an­um á Núpi í Dýraf­irði og í Mennta­skól­an­um á Ak­ur­eyri. Frá ár­inu 1968 starfaði Ein­ar Odd­ur við sjáv­ar­út­veg, fyrst sem einn af stofn­end­um og fram­kvæmda­stjóri hluta­fé­lags­ins Fiskiðjunn­ar Hjálms. Hann var síðar stjórn­ar­formaður hluta­fé­lag­anna Hjálms, Vest­firsks skel­fisks og Kambs.


 

Ein­ar Odd­ur sat í hrepps­nefnd Flat­eyr­ar­hrepps 1970-1982, var formaður Sjálf­stæðis­fé­lags Önund­ar­fjarðar 1968-1979, formaður full­trúaráðs Sjálf­stæðis­flokks­ins í Vest­ur-Ísa­fjarðar­sýslu 1979-1990 og formaður kjör­dæm­is­ráðs Sjálf­stæðis­flokks­ins á Vest­fjörðum 1990-1992.


 

Ein­ar Odd­ur sat í stjórn Vinnu­veit­enda­fé­lags Vest­fjarða frá ár­inu 1974. Hann var í aðal­stjórn Sölu­miðstöðvar hraðfrysti­hús­anna 1989-1994, stjórn­ar­formaður Vél­báta­út­gerðarfé­lags Ísfirðinga frá ár­inu 1984 og sat í stjórn Sam­taka fisk­vinnslu­stöðva 1981-1996. Hann var formaður efna­hags­nefnd­ar rík­is­stjórn­ar­inn­ar 1988. Formaður Vinnu­veit­enda­sam­bands Íslands var hann 1989-1992 og sat í stjórn at­vinnu­leys­is­trygg­inga­sjóðs 1995.


 

Ein­ar Odd­ur var alþing­ismaður fyr­ir Sjálf­stæðis­flokk­inn frá 1995 til dán­ar­dags. Á Alþingi átti hann sæti í mörg­um nefnd­um en lengst og mest starfaði hann í fjár­laga­nefnd, var vara­formaður henn­ar 1999-2007 og jafn­framt aðaltalsmaður síns flokks í rík­is­fjár­mál­um.


 

Hinn 7. október 1971 kvænt­ist Ein­ar Odd­ur Sigrúnu Gerðu Gísla­dótt­ur hjúkr­un­ar­fræðingi, fædd 20. nóvember. 1943, dáin 22. maí 2018.

 Börn Ein­ars Odds og Sigrún­ar Gerðu eru Bryn­hild­ur, Kristján Torfi og Teit­ur Björn.

 

Ein­ar Odd­ur lést 14. júlí 2007.

 

 

Þjóðarsáttin 1990.

F.v.: Ásmundur Stefánsson, Haukur Halldórsson og Einar Oddur Kristjánsson.
.

 


Orlofssamningurinn á Flateyri 1981.
Um innborgun og ávöxtun orlofsfjár heima í héraði.

Þetta fyrirkomulag var síðan tekið upp um allt land og er enn í fullri virkni

öllum til öryggis og hagsbóta.
F.v.:
Björn Ingi Bjarnason frá Verkalýðsfélaginu Skildi á Flateyri,

Ægir E. Hafberg frá Sparisjóði Önundarfjarðar

og Einar Oddur Kristjánsson frá Hjálmi hf. og Útgerðarfélagi Flateyrar.

 




Skráð af Menningar-Staður.

14.07.2018 10:33

Fánasetur Suðurlands flaggar belgískum

 

 




Fánasetur Suðurlands flaggar belgískum

 

 

Þjóðfáni Belgíu er uppi í dag á Fánasetri Suðurlands að Ránargrund á Eyrarbakka.
 


Skömmu eftir flöggun bankaði upp á í Fánasetrinu belgísk fjölskylda sem er á ferð um Ísland.

Þau fögnuðu  þessari flöggun og þökkuðu þennan ánægjuauka í  Íslandsferðinni á HM-degi Belga og Englendinga í Pétursborgí Rússlandi nú í dag, 14. júlí, á þjóðhátíðardegi Frakklands.



Skráð af Menningar-Staður.

14.07.2018 09:56

Tónleikar í stóra vitanum á Garðskaga

 

 

 

Tónleikar í stóra vitanum á Garðskaga

 

Garðskagaviti breytist í tónleikahöll í dag, laugardaginn 14. júlí 2018, þegar Anna Halldórsdóttir, margverðlaunaður sópran, syngur þar lög eftir Sigvalda Kaldalóns og íslensk og rússnesk þjóðlög.

 

 

Það verða klassísk, íslensk sönglög á dagskránni eins og Ég bið að heilsa, eftir Inga T. og nokkur eftir Sigvalda Kaldalóns. Svo tek ég trúlega eitt þýskt líka og þjóðlög, bæði rússnesk og íslensk. Ég ætla að syngja án undirleiks og held að þjóðlögin henti fyrir þannig flutning,“ segir Anna Halldórsdóttir sem heldur einsöngstónleika í Garðskagavita í dag, 14. júlí, klukkan 15.

 

Anna hefur búið á Íslandi og í Rússlandi og hefur bæði tungumálin á valdi sínu, enda á hún á íslenskan föður úr Garðinum og rússneska móður frá Kamchatka í Rússlandi. Hún er nítján ára og hefur verið ellefu ár í söngnámi.

 

„Ég er í Garðinum núna í sumarfríi, föðurfjölskyldan er héðan og við pabbi erum í fjölskylduhúsinu okkar sem afi og amma byggðu. En mest af lífinu hef ég verið í Rússlandi. Í fyrsta bekk var ég samt á Íslandi, en þá kom kennaraverkfall og við fórum til Rússlands, pabbi fékk vinnu og við héldum áfram að búa þar.“

 

Hún kveðst hafa lært klassískan einsöng í Múrmansk. „En ég var líka í tónlistarskóla í Garðinum á sínum tíma og Graduale futuri, kórskóla Jóns Stefánssonar í Langholtskirkju. Aðalkennsluna er ég samt að fá núna í tónlistarmenntaskólanum í Kazan í Rússlandi þar sem ég lýk námi næsta vor.

 

Anna hefur komið víða fram í Rússlandi og hlotið verðlaun í söngkeppnum í Rússlandi, á Íslandi og í Finnlandi. „Það er skemmtilegt að hljóta sigur og árið 2017 var ég í fyrsta sæti í tveimur keppnum. Síðasta stóra keppnin mín var í Moskvu, þar fékk enginn fyrsta sætið, en ég fékk annað og tveir fengu þriðja,“ segir Anna og tekur fram að ekkert kosti inn á tónleikana í vitanum í dag.


 


Garðskagaviti.


Fréttablaðið laugardagurinn 14. júlí 2018.



Skráð af Menningar-Staður

 

 

 

14.07.2018 08:19

Merkir Íslendingar - Hákon Bjarnason

 


Hákon Bjarnason (1907 - 1989).
 

 

Merkir Íslendingar - Hákon Bjarnason

 

Hákon fæddist í Reykjavík 13. júlí  1907, sonur dr. Ágústs H. Bjarnason, heimspekings, prófessors og háskólarektors, og k.h. Sigríðar Jónsdóttur, kennari við Kvennaskólann.
 

Ágúst var sonur Hákonar Bjarnasonar, kaupmanns á Bíldudal, og k.h., Jóhönnu Kristínar Þorleifsdóttur, en Sigríður var dóttir Jóns Ólafssonar, ritstjóra og alþingismanns, og Helgu Eiríksdóttur húsfreyju. Hálfbróðir Jóns, samfeðra, var Páll Ólafsson skáld.
 

Hákon var tvíkvæntur. Fyrri kona hans var Guðrún Magnúsdóttir og eignuðust þau eina dóttur, Ingu deildarstjóra. Þau slitu samvistum.
 

Síðari kona hans var Guðrún Bjarnason og eignuðust þau fjögur börn: Laufeyju kennara; Ágúst grasafræðing; Björgu flugfreyju og Jón Hákon, skógtæknifræðing og skrúðgarðyrkjumeistara.
 

Hákon lauk stúdentsprófi frá MR 1926, prófi í skógrækt frá Landbúnaðarháskólanum í Kaupmannahöfn 1932, og stundaði framhaldsnám í Englandi og í Stokkhólmi.
 

Að námi loknu varð hann framkvæmdastjórn Skógræktarfélags Íslands og var skipaður skógræktarstjóri ríkisins 1935.

Enginn einn maður hefur unnið íslenskri skógrækt jafn mikið og Hákon. Hann gegndi æðstu embættum er lúta að skógrækt hér á landi allan sinn starfsferil til 1977. Skógræktarhugsjónin átti oft undir högg að sækja og harða andstæðinga hér á landi, ekki síst meðal málsvara hefðbundins landbúnaðar. Þá kom oftast til kasta Hákonar að verja hugsjón sína. Hann var fyrsti hámenntaði skógræktarsinninn, vissi og benti á að Ísland væri í barrskógabeltinu og fann plöntur í Kanada og Alaska, s.s. ösp, lúpínu og sitkagreni sem hafa þrifist mjög vel við íslenskar aðstæður.
 

Hákon var skapmikill og stjórnsamur baráttumaður. En það var fyrst og fremst þekking hans og vísindaleg vinnubrögð sem urðu til þess að hugsjón hans varð á endanum ofan á.
 

Hákon lést 16. apríl 1989.

 

Morgunblaðið 13. júlí 2016
 



Skráð af Menningar-Staður

13.07.2018 15:41

Sumartónleikar í Skálholti á helginni

 

 

ReykjavíkBarokk.

 

 

Sumartónleikar í Skálholti á helginni

 

 

Önnur vika Sumartónleika í Skálholti er nú að hefjast og verður sú umfangsmesta í sumar (2018).

 

Tvær efnisskrár verða fluttar helgina 14.–15. júlí. Bach-sveitin í Skálholti og sönghópurinn Cantoque ensemble undir stjórn Andreas Spering flytja tvær kantötur eftir Johann Sebastian Bach. Hvers get ég vænst af veröldinni BWV 94 og Herra Jesús Kristur, hæsti Guð BWV 113.

 

Cantoque Ensemble er ungur hópur þekktra íslenskra söngvara sem starfa við einsöng og samsöng, en Bach sveitin í Skálholti var stofnuð árið 1986 og er nú að mestu leyti skipuð ungu fólki sem hefur lagt fyrir sig hljóðfæraleik á barokkhljóðfæri. Andreas Spering, sem er þekktur stjórnandi fyrir túlkun barokktónlistar kemur frá Þýskalandi til liðs við tónlistarmenn Sumartónleikanna.

 

Kantöturnar verða fluttar í Skálholtskirkju

kl. 16 laugardaginn 14. júlí

og kl. 14 sunnudaginn 15. júlí.

 

Auk þess verður þess minnst um helgina að Þorkell Sigurbjörnsson tónskáld hefði orðið áttræður á þessu ári hefði hann lifað, en Þorkell lést árið 2013. Hann var meðal mikilhæfustu tónskálda Íslendinga, flestir þekkja sálm hans Heyr himna smiður, en Þorkell samdi líka stór og smá verk fyrir hljóðfæraleikara. Á tónleikum laugardaginn 14. júlí kl. 14 leikur hópurinn ReykjavíkBarokk tónlist eftir Þorkel bæði útsetningar og orgelkonsertinn USAMO auk tveggja konserta frá barokktímanum.

 

Frítt er inn á Sumartónleika í Skálholtskirkju.

 

Sjá nánar á heimasíðu sumartonleikar.is.
 

 

 


Skráð af Menningar-Staður