Menningar-Bakki * Viðhalda og efla þjóðlega menningararfleið til sjávar og sveita*
-------- Alþýðuhúsið á Eyrarbakka - Vinir alþýðunnar - Á undan sinni framtíð --- "Stærra í hugum okkar en við sjálfir gerum okkur grein fyrir" ---

Færslur: 2020 Apríl

09.04.2020 21:09

9. apríl - Afmæli Þingeyrarkirkju

 

Mynd frá Björn Ingi Bjarnason.

Þingeyrarkirkja.
 

 9. apríl - 

 

Afmæli Þingeyrarkirkju

 

Þingeyrarkirkja var byggð á árunum 1909 - 1911 og vígð 9. apríl 1911.

 

Áður stóðu kirkja og prestsetur á Söndum í Þingeyrarhreppi og höfðu staðið þar frá því snemma á 13. öld. Árið 1907, þegar ljóst var að byggja þurfti nýja kirkju, var ákveðið að færa kirkjuna inn á Þingeyri, því að kauptúnið var þá að byggjast upp og íbúar í Sandasókn voru 618.



Prestsetrið var flutt til Þingeyrar árið 1915. 



Dýrfirðingurinn Rögnvaldur Ólafsson (1874 - 1917), arkitekt og fyrsti húsameistari ríkisins, teiknaði Þingeyrarkirkju og er hún úr steini í gotneskum stíl en að innan er hún prýdd fögru tréverki.

Rögnvaldur Ólafsson réð hann útliti og staðsetningu kirkjunnar á kirkjulóðinni, sem Gramsverslun á Þingeyri gaf undir kirkjubygginguna. Kirkjuna lét arkitektinn snúa í norður og suður en ekki í austur og vestur eins og viðtekin venja er og var hún látin snúa svo sem hún gerir til að bera vel við þeim sem koma af hafi til Þingeyrar.

 

Þingeyrarkirkja er vel búin gripum.



Altaristöfluna málaði Þórarinn B. Þorláksson, listmálari og sýnir hún Krist sem situr úti í íslenskri náttúru og hjá honum standa þrjár telpur.

Myndefnið er:

Jesús blessar börnin. Fyrirmyndirnar að telpunum eru dætur málarans. Skírnarfontur er útskorinn af Ríkharði Jónssyni, myndskera.

 

Hjónin Gréta Björnsson listmálari og Jón Björnsson málarameistari máluðu og skreyttu kirkjuna með ýmsum trúarlegum táknum árið 1961.

 

Sandakirkja var á kaþólskum tíma helguð heilögum Nikulási og hefur listmálarinn málað mynd hans hér í Þingeyrarkirkju vinstra megin við altarið og Pétur postula hægra megin.

 

Þrír steindir gluggar eru á korgafli eftir glerlistakonuna Höllu Haraldsdóttur.

 

Tvær ljósastikur fornar á kirkjan frá árinu 1656 úr Sandakirkju og fleiri gripi þaðan.

 

Þá á Þingeyrarkirkja gripi úr Hraunskirkju í Keldudal.

 

Mynd frá Björn Ingi Bjarnason.

.

Í Þingeyrarkirkju í Dýrafirði.

Kirkjan er verk Dýrfirðingsins Rögnvaldar Ólafssonar.

.

Mynd frá Björn Ingi Bjarnason.

.
Í Stóra-Núpskirkju í Hrunaprestakalli á Suðurlandi.

KIrkjan er verk Dýrfirðingsins Rögnvaldar Ólafssonar.


Skráð af Menningar-Bakki.

08.04.2020 07:49

Merkir Íslendingar - Sigurður Þórðarson

 

Dýrfirðingurinn og tengdasonur Önundarfjarðar

Sigurður Þórðarson tónskáld (1895 - 1968).

 

Merkir Íslendingar - Sigurður Þórðarson

 

125 ár frá fæðingu Sigurðar

 

Sigurður fæddist að Gerðhömrum í Dýrafirði þann 8. apríl 1895, sonur hjónanna Þórðar Ólafssonar, prófasts á Söndum, og Maríu Ísaksdóttur húsfreyju.

 

Eiginkona Sigurðar var Áslaug Sveinsdóttir frá Hvilft í Önundarfirði og eignuðust þau tvö börn, sem bæði dóu ung.

 

Sigurður lauk prófi frá Verzlunarskólanum í Reykjavík 1915, var verslunarmaður á Akureyri um skeið, starfaði í Landsbankanum í Reykjavík en lærði á orgel, píanó og fiðlu og stundaði nám í tónlist hjá Eyrbekkingnum Sigfúsi Einarssyni, frú Önnu Pétursson, móður dr. Helga Pjeturss, Oscar Johansen og Stokkseyringnum Páli Ísólfssyni, sem hvatti hann til að fara utan til frekara náms.


Hann lagði stund á píanó- og fiðlunám og hljómfræði í Tónlistarskólanum í Leipzig 1916-18 en hvarf þá heim vegna fjárskorts, var skrifstofumaður hjá G. Copland & Co og síðan skrifstofustjóri Ríkisútvarpsins frá stofnun þess 1930 og þar til hann fór á eftirlaun. Auk þess gegndi hann oft útvarpsstjórastarfinu í fjarveru útvarpsstjóra.

 

Þó að Sigurður sinnti tónlistinni í hjáverkum varð hann einn þekktasti kórstjóri landsins og var auk þess prýðilegt tónskáld. Hann stjórnaði Karlakórnum Þröstum í Hafnarfirði 1923-26, stofnaði Karlakór Reykjavíkur 1926 og stjórnaði honum til 1966. Á þeim árum gerði kórinn víðreist til Norðurlandanna, Mið-Evrópu, Bandaríkjanna, Kanada og Miðjarðarhafslanda.

 

Sigurður samdi óperettu, kantötur, tónsmíðar fyrir píanó, orgel, hljómsveit og fjölda sönglaga.

 

Eitt þekktasta tónverk hans er Alþingishátíðarkantata frá 1930, en þar er alkunnur kaflinn „Sjá, dagar koma.“ Hann var ljóðrænt sönglagatónskáld og átti hægt með að semja eftir ljóðforminu.

 

Sigurður var sæmdur fálkaorðunni, Buffalo-orðunni, æðsta heiðursmerki Manitobafylkis, sæmdur medalíu af páfanum og var heiðursfélagi Winnipeg-borgar, Þjóðræknisfélags Íslendinga í Vesturheimi og fjölda söngfélaga.

 

Sigurður lést 28. október 1968.


 

Mynd frá Björn Ingi Bjarnason.

Séð inn Dýrafjörð frá Gerðhömrum. Ljósm.: BIB



Skráð af Menningar-Bakki.

05.04.2020 08:14

Brynjúlfsmessa að Stóra-Núpi 23. febrúar 2020

 

 

Stóra-Núpskirkja sem Vestfirðingurinn Rögnvaldur Ólafsson (1874 – 1917),

frá Ytrihúsum í Dýrafirði, teiknaði og vígð var árið 1909.

 

 

Meðhjálpari í Stóra-Núpskirkju er Margrét Steinsþórsdóttir, Háholti.

.

 

.

 
 

 

     Brynjúlfsmessa

 

að Stóra-Núpi 23. febrúar 2020

 

 

Brynjúlfsmessa var sunnudaginn 23. febrúar sl. í Stóra-Núpskirkju í Hrunaprestakalli. Þar var minnst skáldsins, heimspekingsins og fræðimannsins Brynjúlfs Jónssonar á Minna-Núpi sem fæddur var 26. september 1838 og dáinn 16. maí 1914 á Eyrarbakka og hvílir í kirkjugarðinum þar.


Séra Óskar Hafsteinn Óskarsson sóknarprestur minntist Brynjúlfs Jónssonar í stólræðu sinni að vönduðum og innihaldsríkum hætti. Þorbjörg Jóhannsdóttir organisti stjórnaði sameinuðum kirkjukór Ólafsvalla- og Stóra-Núpskirkna.


Sóknarnefndin bauð gestum í veglegt messukaffi á eftir í Félagsheimilinu Árnesi. Þar söng kirkjukórinn nokkur lög sem hæfðu vel tilefninu.


Kirkjuráð Hrútavinafélagsins Örvars á Suðurlandi var í Stóra-Núpskirkju og Árnesi. Félagsins alsjándi auga og alheyrarndi eyra fangaði þessar góðu stundir.

 

Séra Óskar Hafsteinn Óskarsson minntist Brynjúlfs Jónssonar í stólræðunni að Stóra-Núpi



Í dag minnumst við Brynjúlfs Jónssonar frá Minna-Núpi.   Í eldri sálmabókum kirkjunnar getur að líta allmarga sálma eftir Brynjúlf en í núverandi sálmabók eru þeir fjórir.  Um hver áramót má segja að þeir vinirnir og nágrannarnir Brynjúlfur á Minna-Núpi og sr. Valdimar Briem á Stóra-Núpi heilsist með sálmum sínum sem koma hvor á eftir öðrum í sálmabókinni, númer 98 og 99.  Nú árið er liðið í aldanna skaut og aldrei það kemur til baka; segir sr. Valdimar en Brynjúlfur orðar þessa sömu hugsun svona Þetta ár er frá oss farið, fæst ei aftur liðin tíð.  Í lok sálms sr. Valdimars er bæn um góðar og blessaðar tíðir inn í nýtt ár en Brynjúlfur leggur áherslu á óvissuna um að alls sé óvíst ,,hvort vér önnur árslok sjáum“ og síðasta hendingin er því brýning um að lifa stundirnar og forðast andvaraleysi;  Að oss því í tíma gáum.  Sálmakveðskapur er þó líklega ekki það sem fyrst kemur upp í hugann þegar Brynjúlfs á Minna-Núpi er minnst. 

 

Og skal nú stuttlega vikið að helstu æviatriðum.

 

Brynjúlfur var bóndasonur, fæddur á Minna-Núpi árið 1838 og þótti snemma bókhneigður, gáfaður og námsfús.  Lítil efni í foreldrahúsum urðu þess valdandi að hann var ekki sendur til mennta.  En á vertíðum sínum syðra, bæði í Reykjavík og suður með sjó kynntist Brynjúlfur ýmsum mennta- og fróðleiksmönnum sem áttu eftir að reynast honum vel.  Má þar nefna Steingrím Thorsteinson skáld, Jón Pétursson yfirdómara og Jón Árnason bókavörð og þjóðsagnasafnara.  Á þessum tíma lærði Brynjúlfur; dönsku, málfræði, landafræði og náttúrusögu.  Segja má að viss straumhvörf hafi orðið í lífi Brynjúlfs árið 1866 er hann féll af hestbaki og slasaðist á höfði og hálsi.  Afleiðingarnar urðu þær að hann gat ekki lengur reynt á sig  í líkamlegri vinnu án þess að verða ómöglegur af verkjum og dofa.  Brynjúlfur var heilsuveill eftir þetta en lífið tók aðra stefnu.  Um veikindin segir Brynjúlfur þetta í æviminningum sínum:  ,,Þá er veikindi mín voru að byrja og lengi síðan áleit ég þau hina mestu ógæfu en svo hefir guðleg forsjón hagað til að þau urðu upphaf minna betri daga.“  Hann tók að sér barnakennslu víða um Suðurland á vetrum, heimsótti vini sína á sumrum.  Brynjúlfur átti lögheimili alla tíð á Minna-Núpi en bjó síðustu æviárin á Eyrarbakka, þar sem hann kenndi og sinnti ritstörfum.  Hann var sæmdur Dannebrogsorðu árið 1908 á sjötugsafmæli sínu.  Brynjúlfur lést á Eyrarbakka árið 1914 og hvílir í kirkjugarðinum þar.

 

Í kjölfar veikindanna þótti Brynjúlfi einsýnt að hann myndi ekki festa ráð sitt eins og hugur hans hafði áður staðið til.  Enda allt eins víst að hann yrði skammlífur og ætti sennilega nóg með sig sjálfan.  Í fyrrgreindum æviminningunum segir hann samt:  ,,Þó höfðu veikindin eigi svift mig ástarhæfileikum.“   Það átti eftir að sannast því með Guðrúnu Gísladóttur, ættaðri undan Eyjafjöllum, eignaðist Brynjúlfur soninn Dag sem ólst upp í Fljótshlíðinni og síðar á Skeiðunum.  Dagur átti síðar eftir að minnast föður síns sem manns sem lét skoðanir sínar óhikað í ljós en, með hans orðum, ,,allt með hógværð og viðeigandi orðum, en rökfast og ákveðið.  Fyrir þetta varð hann meiri áhrifamaður en ætla mætti af embættislausum manni.  Góðleikur hans, samfara þekkingarauð og ljósri hugsun hreif alla sem kynntust honum.“ Hér er vel að orði komist.

 

Á síðasta tug 19. aldar tók Brynjúlfur að ferðast um héröð á sumrin á vegum Hins íslenska fornleifafélags til fornleifarannsókna og grafast fyrir um forngripi.  Þeirra erinda fór hann vítt og breitt um Suðurland en einnig norður í land.  Hann fór um afréttarlönd Árnesinga og ferðaðist einnig vestur á Snæfellsnes og í Dalina.  Um þennan tíma segir hann sjálfur í æviminningum sínum:  ,,Þetta frjálsa og þægilega líf bæði sumar og vetur hefur eigi einasta styrkt heilsu mína og gert mér æfina skemtilega; það hefir ennfremur gefið mér tækifæri til að fylgja betur eðli míns innra lífs en áður var kostur að stunda bókfræði og menntun yfir höfuð.“

 

Dulrænar sögur, þjóðsögur, skráning fornleifa, greinar um heimspeki þar sem hæst bar líklega Saga hugsunar minnar. Um sjálfan mig og tilveruna., greinar í tímarit og blöð, ættartölur, kvæði og sálmar, sendibréf.  Hér er stiklað á mjög stóru í þeirri fjölbreyttu ritflóru sem liggur eftir fræðimanninn ötula á Minna-Núpi.  Tveir þekktir sagnaþættir komu út á prenti eftir Brynjúlf ,,Sagan af Þuríði formanni og Kambsránsmönnum“ og svo ,,Saga Natans Ketilssonar og Skáld-Rósu“. 

 

Í ævisögu Brynjúlfs Jónssonar sem sr. Valdimar Briem tók saman og birtist í Árbók hins íslenska Fornleifafélags árið 1915 lýsir hann nágranna sínum með þessum orðum:  ,,Brynjúlfur var í mörgu einkennilegur og að ýmsu leiti mótsetningamaður.  Hann var afbragðs vitsmunamaður en var þó hins vegar í ýmsu barnalega einfaldur, ... Hann var stakasta góðmenni og var þar engin mótsetning.  Hjartagæska hans var altaf söm við sig.“ 

 

Þessi orð Valdimars má hafa í huga er hann yrkir í erfiðljóði til vinar síns:

 

Þú gamla barn, þú ungi spekings andi,

á allra góðleik hafðir sterka trú.

Þú frelsisvinur, fast í kærleiksbandi

þú festir hvern, er nokkuð kynntist þú.

 

Ævistarf Brynjúlfs á Minna-Núpi var heilladrjúgt og merkilegt til þess að hugsa að þeir hafi verið á bæjunum hlið við hlið þessir andans-, alþýðuvinir og fræðimenn, sr. Valdimar og Brynjúlfur.  Og vel til fundið var það hjá Ásgrími Jónssyni er hann dró upp mynd af þeim félögum í hópi áheyrenda frelsarans í altarismyndinni fallegu í Stóra-Núpskirkju.  Árið 1907 gerði Brynjúlfur afskaplega greinargóða samantekt á aðstæðum fyrr og nú í Gnúpverjahreppi sem birtist í Eimreiðinni.   Þar ber hann saman ástand mála eins og það blasti við honum í uppvextinum við það þegar hann svo sjálfur var kominn á fullorðinsár.  Fjallað er  um efnahag, verslun, vegabætur, jarðabætur, bóklega menntun, heimilislíf og almennan hugsunarhátt.  Í síðastnefnda kaflanum segir m.a.:  ,,Framkoma manna hér var að ýmsu leyti stórkarlalegri fyrrum en nú er.  ... Hér var þá drykkjuskapur æði almennur; átti raunar undantekningar, og voru sumir nokkuð uppivöðslusamir við vín, og vildu gjarna, að aðrir hefðu beyg af  sér.  Bót var það í máli að það mátti heita föst regla, að drekka aldrei heima fyrir.  Og varla voru dæmi til þess, þó í ferðum væri eða útreiðum að menn drykki svo frá sér vit , að þeir gættu eigi allra hagsmuna sinna.  Þeir þóttust jafnvel  hafa meiri hag af viðskiftum við aðra drukknir en ódrukknir.“  Svona var þetta þá en nú var tíðin sumsé orðin önnur þarna í byrjun tuttugustu aldar.

 

Um kirkjuræknina segir Brynjúlfur að hún hafi verið góð, messað hafi verið hvern helgan dag og sama fólkið sótt kirkju hvern helgidaginn eftir annan og varla komi það fyrir að nokkur komi drukkinn til kirkju.  Nefnt er að kirkjulífið hafi um tíma legið í dvala en hafi síðan lyfst aftur í hæðir með komu sr. Valdimars Briem á Stóra-Núp.  Síðan segir Brynjúlfur:  ,,Menn hafa nú fremur hægt um sig og eru ólíku jafnari í framkomu sinni en fyrrum, þó ávalt verði munur á mönnum að einu og öðru.  Gestrisni og góðvilji við þá er bágt áttu hefir eigi breyzt.  En innbyrðis bróðernishugur hefur glæðst að góðum mun.“  Í þessum orðum alþýðu- og fræðimannsins á Minna-Núpi felst prýðilegt nesti fyrir okkur við föstuinngang, sumsé að stunda gestrisni og iðka góðvilja til þeirra sem bágt eiga og glæða bróðernishug.  Biðjum því með orðum Brynjúlfs:

 

Verði því á oss þinn vilji um aldanna raðir

velferðar leitum í trausti þíns hjálpræðis glaðir

Þjóð vor sje þín

þig henni náðugan sýn,

Vertu vors föðurlands faðir. 

 

Amen.

___________

 

Heimildir:

Brynjúlfur Jónsson:  ,,Ævisaga mín.“ (Skírnir, 1914)

Brynjúlfur Jónsson:  ,,Fyr og nú í Gnúpverjahreppi“. (Eimreiðin, 1907)

Valdimar Briem:  ,,Æfisaga Brynjúlfs Jónssonar frá Minna-Núpi“ (Árbók Hins íslenzka fornleifafélags, 1915)

____________________________________________________________________________________________________________

 

Kirkjuráð Hrútavinafélagsins

Tveir af sjö félögum í Kirkjuráði Hrútavinafélagsins Örvars á Suðurlandi, Hannes Sigurðsson að Hrauni í Ölfusi og Björn Ingi Bjarnason, að Ránargrund á Eyrarbakka, voru í Stóra-Núpskirkju og Árnesi.

Kirkjuráðið hefur það hlutverk að heimsækja allar kirkjur á Suðurlandi og er það verk nær því hálfnað. 

Færðu þeir Stóra-Núps kirkjufólkinu kærar kveðjur og þakkir í ávarpi í lok samkomuhalds dagsins í Árnesi.


Lauk ávarpi Hrútavina með lausavísu úr þeirra ranni:


Kirkjuráðið stað og stund
Stóra-Núp að skoða.
Þökkum ykkur fínan fund
ferskeytlan að boða.

 

____________________________


Séra Óskar Hafsteinn Óskarsson, sóknarprestur í Hrunaprestakalli, 

 

Kristjana Heyden Gestsdóttir, Hraunteigi, formaður sóknarnefndar Stóra-Núpskirkju,


Björn Ingi Bjarnason, forseti Hrútavinafélagsins Örvars,

sem færði Brynjúlfsmessuna og samkomuna í Árnesi til myndar.


 

 

Ungum sem öldnum líður vel í Stóra-Núpskirkju.

Aftasti bekkur. F.v   Hafþórsbörn:

Rannveig Unnur Kaldalóns  og Kristófer Úlfar Kaldalóns, Reykjavík.

Næst aftasti bekkur: Foreldrar barna: F.v. Hafþór Örn Kristófersson

og Anna Karen K. Sigvaldadóttir, Reykjavík,  Sigvaldi Kaldalóns Jónsson og

Helga Kristinsdóttir, Lómsstöðum. Næsti bekkur þar  fyrir framan.

F.v. systkinin frá Minna-Núpi,  Ámundi Kristjánsson, gjaldkeri sóknarnefndar

Stóra-Núpskirkju og  Herdís Kristjánsdóttir, þá er hennar maður,

Trausti Sveinbjörnsson en þau hjón búa í Hafnarfirði.
.

.

Stóra-Núpskirkja var þéttsetin í Brynjúlfsmessunni þann 23. febrúar sl.

.

 

Séra Óskar Hafsteinn Óskarsson í prédikunarstól Stóra-Núpskirkju

sem er ein fallegasta sveitakirkja landsins.

.

 

Stóra-Núpskirkja var þéttsetin í Brynjúlfsmessunni þann 23. febrúar sl.

.

 

Stóra-Núpskirkja var þéttsetin í Brynjúlfsmessunni þann 23. febrúar sl.

.

 

Séra Óskar Hafsteinn Óskarsson.

.

 

 

Séra Óskar Hafsteinn Óskarsson að blessa kirkjugesti í lok Brynjúlfsmessu.

.

 

Embættisfólk Stóra-Núpskirkju eftir Brynjúlfsmessu.

F.v.: Ámundi Kristjánsson, Minna-Núpi, gjaldkeri sóknarnefndar, 

Árdís Jónsdóttir Eystra-Geldingaholti, ritari sóknarnefndar,

Kristjana Heyden Gestsdóttir, Hraunteigi, formaður sóknarnefndar,

Þorbjörg Jóhannsdóttir, Stóra-Núpi, kórstjóri og orgelleikari,  

séra  Óskar Hafsteinn Óskarsson, sóknarprestur í  Hrunaprestakalli, 

Oddur Guðni Bjarnason, Stöðulfelli, hringjari og

Hannes Sigurðsson, Hrauni í Ölfusi og félagi í Kirkjuráði Hrútavinafélagsins Örvars.

.

 

Í messukaffinu í Árnesi.

F.v.: Sigvaldi Kaldalóns Jónsson og Helga Kristinsdóttir,  Lómsstöðum

og Hannes Sigurðsson, Hrauni í Ölfusi. 

.


Kirkjuráð Hrútavinafélagsins og kaffikonur Stóra-Núpskirkju.

F.v.: Björn Ingi Bjarnason, Ránargrund á Eyrarbakka, Kirkjuráði Hrútavinafélagsins,

Guðbjörg Kolbeinsdóttir, Hamarsheiði, kaffikona,

Ingigerður Jóhannsdóttir, Stóra-Núpi,  kaffikona,   

Kristjana Heyden G. Hraunteigi, formaður sóknarnefndar Stóra-Núpskirkju

og Hannes Sigurðsson, Hrauni í Ölfusi, Kirkjuráði Hrútavinafélagsins.
.

 

Sameinaður kirkjukór Ólafsvalla og Stóra-Núpskirkna

F.v.: Þorbjörg Jóhannsdóttir, Stóra-Núpi, kórstóri og undirleikari.

Helga Kolbeinsdóttir Tröð, Þuríður Jónsdóttir Hamratungu,

Guðjón Vigfússon, Húsatóftum,  Kristjana Heyden Gestsdóttir. Hraunteigi,

bakvið hana Sigurður Páll Ásólfsson, Ásólfsstöðum,

Jóhanna Valgeirsdóttir Brautarholti, bakvið hana Sigurður Kárason Háholti,

og svo sr. Sigfinnur Þorleifsson, Miðhúsum, við hlið hans Arnór Þrándarson,

Þrándarholti, framan við hann Helga Guðlaugsdóttir, Brautarholti,

Bjarnheiður Guðmundsdóttir, Miðhúsum, Helga M. Ögmundsdóttir, Reykjavík,

Haukur Haraldsson, Stóru- Mástungu, Ingibjörg Stefánsdóttir, Selfossi,

Margrét Steinþórsdóttir, Háholti, Jón Vigfússon Efri-Brúnavöllum,

Hrafnhildur Magnúsdóttir, Brautarholti, Sigurður Loftsson Steinsholti

fyrir aftan hana og loks Viðar Gunngeirsson, Ásum.

.

 

Sameinaður kirkjukór Ólafsvalla og Stóra-Núpskirkna:

F.v.: Þorbjörg Jóhannsdóttir, Stóra-Núpi, kórstóri og undirleikari.

Helga Kolbeinsdóttir Tröð, Þuríður Jónsdóttir Hamratungu, Guðjón Vigfússon,

Húsatóftum,  Kristjana Heyden Gestsdóttir Hraunteigi, bakvið hana

Sigurður Páll Ásólfsson, Ásólfsstöðum, Jóhanna Valgeirsdóttir Brautarholti,

bakvið hana Sigurður Kárason Háholti, og svo sr. Sigfinnur Þorleifsson,

Miðhúsum.

.

 

Sameinaður kirkjukór Ólafsvalla og Stóra-Núpskirkna:

F.v.: Arnór Þrándarson, Þrándarholti, framan við hann Helga Guðlaugsdóttir,

Brautarholti, Bjarnheiður Guðmundsdóttir, Miðhúsum, Helga M. Ögmundsdóttir,

Reykjavík, Haukur Haraldsson, Stóru- Mástungu, Ingibjörg Stefánsdóttir, Selfossi,

Margrét Steinþórsdóttir, Háholti, Jón Vigfússon Efri-Brúnavöllum,

Hrafnhildur Magnúsdóttir, Brautarholti, Sigurður Loftsson Steinsholti

fyrir aftan hana og loks Viðar Gunngeirsson, Ásum.

.

 

Forseti Hrútavinafélagsins Örvars á Suðurlandi og Kirkjráðsmaður Hrútavina,

Björn Ingi Bjarnason að Ránargrund á Eyrarbakka, flytur þakkarávarp í Árnesi.

.



Skráð af Menningar-Bakki
 
 

04.04.2020 13:13

Brynjúlfsmessa og Bændablaðið

 

 

 

 

 Brynjúlfsmessa og Bændablaðið

 

 

Brynjúlfsmessa var sunnudaginn 23. febrúar sl. í Stóra-Núpskirkju í Hrunaprestakalli. Þar var minnst skáldsins, heimspekingsins og fræðimannsins Brynjúlfs Jónssonar á Minna-Núpi sem fæddur var 26. september 1838 og dáinn 16. maí 1914 á Eyrarbakka og hvílir í kirkjugarðinum þar.


Séra Óskar Hafsteinn Óskarsson sóknarprestur minntist Brynjúlfs Jónssonar í stólræðu sinni að vönduðum og innihaldsríkum hætti. Þorbjörg Jóhannsdóttir organisti stjórnaði sameinuðum kirkjukór Ólafsvalla- og Stóra-Núpskirkna.


Sóknarnefndin bauð gestum í veglegt messukaffi á eftir í Félagsheimilinu Árnesi. Þar söng kirkjukórinn nokkur lög sem hæfðu vel tilefninu.


Kirkjuráð Hrútavinafélagsins Örvars á Suðurlandi var í Stóra-Núpskirkju og Árnesi. Félagsins alsjándi auga og alheyrarndi eyra fangaði þessar góðu stundir.

 

Sjá Bændablaðið 2. apríl 2020.

https://www.bbl.is/files/pdf/bbl_7.tbl.2020_web_iii.pdf

 

 

 



Skráð af Menningar-Bakki.

03.04.2020 20:23

Úthlutun úr húsafriðunarsjóði 2020

 

 

Húsið á Eyrarbakka. Ljósm.: Björn Ingi Bjarnason.

 

Úthlutun úr Húsafriðunarsjóði 2020
 

 

Úthlutað hefur verið úr Húsafriðunarsjóði árið 2020.

 

Veittir eru 228 styrkir að þessu sinni að upphæð 304.000.000 kr. 

 

Alls bárust 283 umsóknir, þar sem sótt var um rétt rúmlega einn milljarð króna.

 

Lista yfir þau verkefni sem fengu styrk má finna hér .



Úthlutun til Eyrarbakka er þessi:
 

 

 

 
 


Skráð af Menningar-Bakki.